Share this
Twitter
Myspace
Digg
Yahoo
Googlize this
Facebook
Wikio
Print
E-mail
Καθώς το αεροπλάνο βγαίνει από τα σύννεφα και ξεκινάει την καθοδική του πορεία για την προσγείωση στο Γιόμο Κενιάτα, το αεροδρόμιο του Ναϊρόμπι, αντικρίζουμε μια σύγχρονη πόλη με γυάλινους ουρανοξύστες, τεράστιες λεωφόρους και πλήθη κόσμου στους δρόμους.
Μόλις τακτοποιηθούν οι διαδικασίες εισόδου στη χώρα, αφήνουμε πίσω την πολύβουη πρωτεύουσα της Κένυας για να κατευθυνθούμε προς το Μασάι Μάρα, το ξακουστό, τεραστίων διαστάσεων, Εθνικό πάρκο της χώρας.
Πήρε το όνομά του από τους Μασάι, τους παραδοσιακούς κατοίκους της περιοχής και τον ποταμό Μάρα που το διασχίζει. Διάσημο για την αρμονική συνύπαρξη ενός
εξαιρετικού πληθυσμού άγριων ζώων αλλά και πουλιών και του σοκολατένιου ποταμού Μάρα,γίνεται πόλος έλξης πολλών τουριστών. Φημίζεται ακόμα για την μαζική ετήσια μετανάστευση χιλιάδων ζέβρων,γκνου και γαζελών που τον Ιούλιο, οδηγημένα από τις ξηρές συνθήκες στο πάρκο Σερεγκέτι,καταφτάνουν στο καταφύγιο για φρέσκο χορτάρι και τον Οκτώβριο επιστρέφουν, διανύοντας μια επικίνδυνη διαδρομή πολλών χιλιομέτρων,περνώντας μέσα από ποτάμια γεμάτα άγριους πεινασμένους κροκόδειλους που καραδοκούν να τα κατασπαράξουν.
Στη διαδρομή μας για το πάρκο έχουμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε την αφρικανική σαβάνα και να αντικρίσουμε έκθαμβοι τη φαντασμαγορική θέα της κοιλάδας Ρίφτ, του μεγαλύτερου ρήγματος στον κόσμο.
Προσπερνάμε τα πολύχρωμα χωριά των φυλών που ζουν στην περιφέρεια και φτάνουμε στο Μασάι Μάρα. Μόλις εγκατασταθούμε στα πολυτελή λότζ στην καρδιά του
πάρκου, ετοιμαζόμαστε γι’ αυτό που όλοι περιμέναμε με ανυπομονησία. Το φωτογραφικό σαφάρι! Την δυνατότητα να γνωρίσουμε από κοντά την άγρια ζωή και τους σκληρούς αγώνες που διέπουν τη συνύπαρξη των ζώων.
Μπαίνουμε στα ειδικά διαμορφωμένα τζιπ και αρχίζουμε την εξερεύνηση. Ο έμπειρος οδηγός μας καταφέρνει να εντοπίζει έγκαιρα αγέλες ή οικογένειες ζώων
και καθώς μας εξηγεί τις συνήθειες και τις ιδιαιτερότητές τους, εμείς εκστασιασμένοι παρακολουθούμε εντυπωσιακές ζέβρες να καλπάζουν μόλις λίγα μέτρα μακριά μας, ένα κοπάδι τεράστιους ελέφαντες με τρία μικρά να βόσκουν λίγο πιο πέρα, στρουθοκαμήλους να μας προσπερνάνε σηκώνοντας απίστευτη σκόνη.
Όπως το τζιπ προχωράει στους κακοτράχαλους δυσκολοδιάβατους δρόμους βλέπουμε από μακριά τους πανύψηλους λαιμούς από πέντε καμηλοπαρδάλεις να τρώνε από
τα κλαδιά ενός μεγάλου δέντρου, ένα κοπάδι αντιλόπες να τρέχουν με μοναδική χάρη, μερικούς μαύρους ρινόκερους να μας κοιτάζουν ατάραχοι, καθώς σταματάμε να τους θαυμάσουμε.
Πάνω στα κλαδιά μερικών τεράστιων δέντρων μια πολυμελής οικογένεια μπαμπουίνων παίζει ξέγνοιαστα με τα μικρά της. Κάποιοι απ’ αυτούς, μόλις μας βλέπουν,
κατεβαίνουν από τα δέντρα και πλησιάζουν άφοβα προς το μέρος μας. Διάφορα είδη πουλιών πετάνε τριγύρω και τα τιτιβίσματα τους κάνουν την ατμόσφαιρα μοναδική.
Ανάμεσα στα επιφωνήματα θαυμασμού και στα αμέτρητα κλικ των φωτογραφικών μηχανών ακούγεται η φωνή του οδηγού να μας λέει ότι η σαβάνα καταλαμβάνει ένα μέρος
του πάρκου. Το υπόλοιπο αποτελείται από τεράστιες επίπεδες εκτάσεις σκεπασμένες με ξερό χορτάρι, τεράστιους κάκτους και πολλή σκόνη. Τα μοναδικά δέντρα που επιβιώνουν σ’ αυτές τις δύσκολες συνθήκες είναι οι αφρικανικές ακακίες που απλώνουν τα κλαδιά τους κάτω από τον ανελέητο ήλιο. Και ενώ συνεχίζει να μιλάει, ένα μεγάλο κοπάδι γκνου εμφανίζεται και απομακρύνεται γοργά. Επιστρέφουμε πριν νυχτώσει κατάκοποι, αλλά απόλυτα ευχαριστημένοι από το πρώτο μας σαφάρι.
Νωρίς το άλλο πρωί πάμε για εξερεύνηση στην περιοχή του ποταμού Μάρα. Μόλις τα τζιπ πλησιάζουν στο νερό, αντικρίζουμε έκπληκτοι αμέτρητους ιπποπόταμους, σε όλα τα μεγέθη να πλατσουρίζουν και να συνυπάρχουν, όχι πάντα ειρηνικά, με τεράστιους άγριους κροκόδειλους. Μερικά μέτρα μακρύτερα από την όχθη ύαινες μοιράζονται ένα κουφάρι αντιλόπης με μερικούς τεράστιους γύπες που φτεροκοπούν τριγύρω.
Λίγα τσακάλια πλησιάζουν δειλά για να πάρουν μέρος στο φαγοπότι. Καθώς προχωράμε συναντούμε ένα κοπάδι γκνου να περνάει βιαστικά το ποτάμι, με ρίσκο, ενώ κροκόδειλοι βουτάνε από τις όχθες στο νερό και κατευθύνονται απειλητικά προς το μέρος τους. Όλοι στο γκρουπ αγωνιούμε αν θα τα καταφέρουν να περάσουν και τα τελευταία ζώα πριν προλάβουν να φτάσουν οι κροκόδειλοι. Ευτυχώς όλα πάνε καλά. Παρακάτω φτάνουμε σε μια περιοχή που, απ’ ότι μας λέει ο οδηγός, έχουμε τις περισσότερες πιθανότητες να συναντήσουμε λιοντάρια και
τσιτάχ. Δεν περνάει πολλή ώρα και μας φωνάζει να κοιτάξουμε το μεγαλόσωμο αρσενικό λιοντάρι που είναι ξαπλωμένο στο κλαδί ενός πελώριου δέντρου.
Όπως περνάμε από κοντά και ακούγονται τα κλικ των φωτογραφικών μηχανών, σηκώνει το τεράστιο κεφάλι του και μας παρατηρεί νωχελικά. Λίγο παρακάτω βλέπουμε δυο τσιτάχ να στέκονται στην άκρη του δρόμου. Μόλις τα τζιπ πλησιάζουν και σβήνουν τις μηχανές, δείχνουν την περιέργειά τους για μας. Έρχονται κοντά στα κλειστά οχήματα και αρχίζουν να κάνουν βόλτες γύρω τους και να τα περιεργάζονται, δείχνοντας απίστευτα εξοικειωμένα.
Κάποια στιγμή τρομάζουν και φεύγουν τρέχοντας με ασύλληπτη ταχύτητα. Πιο πέρα μας προσπερνάει ένα μεγάλο κοπάδι γαζέλες που δείχνει να είναι
φοβισμένο. Κοιτάζουμε πίσω τους και καταλαβαίνουμε την αιτία του πανικού τους. Μια μεγαλόσωμη λέαινα τρέχει στο κατόπι τους και εκείνη τη στιγμή φτάνει
το τελευταίο ζώο, πηδάει πάνω του, το πιάνει και το κατασπαράζει. Μετά, τραβώντας το με το στόμα της, το σέρνει πίσω της και χάνεται μέσα στο ψηλό χορτάρι. Σοκαρισμένοι, αλλά και γοητευμένοι την παρακολουθούμε με τα κιάλια ν’ απομακρύνεται και ανακαλύπτουμε τον προορισμό της. Λίγο παραπέρα την περιμένουν ανυπόμονα τα πεινασμένα μικρά της. Καθώς απομακρυνόμαστε συναντάμε μια οικογένεια ελεφάντων που έχει ανακαλύψει μερικούς μεγάλους, αλλά σχετικά ρηχούς
λάκκους με λασπόνερα και δείχνει να το διασκεδάζει πλατσουρίζοντας.
Τόσα διαφορετικά ζώα γύρω μας που ψάχνουν τη τροφή τους ή απλά απολαμβάνουν την ελευθερία τους. Κάπου εδώ όμως το σαφάρι τελειώνει.
Μετά το γεύμα ξεκινάμε για μια επίσκεψη σ’ ένα παραδοσιακό χωριό της φυλής των Μασάι που εξακολουθούν, ακόμη και σήμερα να ζούνε σε καλύβες φτιαγμένες από πηλό και χόρτο. Έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά τους περήφανους ψιλόλιγνους αυτόχθονες που συνυπάρχουν αρμονικά με την άγρια φύση εδώ και αιώνες.
Μας υποδέχονται φορώντας τις παραδοσιακές τους πολύχρωμες φορεσιές και από την πρώτη στιγμή εντυπωσιαζόμαστε μαζί τους.
Είναι εξοικειωμένοι με τους τουρίστες και αρκετά φιλικοί. Οι γυναίκες της φυλής είναι και αυτές ντυμένες με χρωματιστά παραδοσιακά ρούχα και έχουν τα μαλλιά τους μαζεμένα και τυλιγμένα σφιχτά γύρω από το κεφάλι τους. Τα παιδιά παίζουνε λίγο πιο πέρα ανέμελα. Μας δείχνουν τις καλύβες τους με καμάρι και ο οδηγός μας ενημερώνει για τις καθημερινές τους δραστηριότητες, το φαγητό τους και μας προτρέπει ν’ αγοράσουμε χειροποίητα αναμνηστικά αντικείμενα, κάτι που όλοι κάνουμε μετά χαράς. Αργότερα κάποιοι άντρες της φυλής πείθονται να χορέψουν τραγουδώντας για μας και χαμογελούν όταν μας βλέπουν να τους φωτογραφίζουμε.
Τους αποχαιρετούμε και επιστρέφουμε στα καταλύματα μας.
Το πρωί θ’ αφήσουμε πίσω το σημαντικότερο πάρκο της περιοχής και θα κατευθυνθούμε σε άλλους προορισμούς.
Ζήσαμε μια συγκλονιστική εμπειρία που θα θυμόμαστε για πάντα.
Μέσα από τους βρυχηθμούς των ζώων νοιώσαμε, βαθειά στην ψυχή μας, το κάλεσμα της Αφρικής.
| < Προηγούμενο |
|---|
