Share this
Twitter
Myspace
Digg
Yahoo
Googlize this
Facebook
Wikio
Print
E-mail
το πρόβλημα πίσω από την κατακραυγή
Είναι μια κουβέντα που κρύβει πολλά taboo και μυστικά, αλλά και πολλές ενοχές. Είναι κάτι αρκετά σύνθετο, για να μπορέσει να μιλήσει κανείς με λίγα λόγια, αλλά σίγουρα χρειάζεται να είναι κάτι ανοιχτό, για να επιτρέπεται να πάρει κάνεις βοήθεια και να το ομολογήσει στον εαυτό του και στους ανθρώπους που θα τον/την βοηθήσουν. Είναι πολλές φορές που πιστεύουμε απλά πως κάποιο άτομο κάνει κάτι που απολαμβάνει, όμως σε αρκετές περιπτώσεις έχει στοιχεία σοβαρής συναισθηματικής « αναπηρίας».
Το DSM ( διαγνωστικό εγχειρίδιο) χρησιμοποιεί τον όρο παραφιλιες για να κάνει λόγο σε αυτό που παλαιοτέρα ονομαζόταν σεξουαλικές αποκλίσεις.
Γενικά οι παραφιλιες συμπεριλαμβάνουν αδυναμία του άτομου σε μεγάλο βαθμό, να έχει κοντινή και «στοργική» σεξουαλική σχέση με κάποιον ερωτικό σύντροφο. Αυτό τα άτομα δομούν ισχυρές σεξουαλικές φαντασιώσεις που εμμένουν. Αυτές σχετίζονται με α) την παρουσία ενός αντικείμενου (μη ανθρωπινού) για την διέγερση τους β) την ερωτική επαφή στην οποία συμπεριλαμβάνεται κάποιας μορφής αληθινού ή προσομοιωμένου εξευτελισμού ή βασανισμού και γ) την μη συναινετική ερωτική επαφή.
Οι φαντασιώσεις αυτού του είδους μπορεί να είναι μέρος ενός παιχνιδιού και να είναι πραγματικά «αβλαβείς» όταν γίνονται με έναν σύντροφο που συναινεί, αν γίνεται αυτό τότε δεν θεωρείται διαταραχή. Το παθολογικό κομμάτι της παραφιλιας έρχεται όταν η παρέκκλιση της σεξουαλικής συμπεριφοράς γίνεται η μοναδική εκδοχή και το άτομο αδυνατεί να έχει άλλου είδους επαφή.
Οι κυριότερες μορφές παραφιλίας είναι : Ο φετιχισμός, ο τρανσβεστισμος ( δεν αναφέρεται στην διαταραχή φύλου ούτε στους ομοφυλόφιλους) , η ζωοφιλία, η αιμοφιλία, η επιδειξιομανια, η ηδονοβλεψία, ο σεξουαλικός μαζοχισμός και ο σεξουαλικός σαδισμός.
