Asante

  Οικογενειακή θεραπεία και κλινική αντιμετώπιση

Η κλινική εμπειρία  μας διδάσκει ότι όσο λιγότερο το άτομο με τα συμπτώματα αποκαλύπτει στοιχεία για αυτή, τόσο σοβαρότερα γίνονται τα συμπτώματα. Όσο  κρατιούνται οι προσωπικές θέσεις και προβλήματα μυστικά από τους άλλους τόσο αποφεύγουν να προκαλέσουν τους άλλους να πάρουν στα σοβαρά τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους.

Αποφεύγοντας να προκαλέσει τους άλλους είναι σαν να στερεί από τον εαυτό του οποιαδήποτε επιρροή και δύναμη πάνω στις σχέσεις του και γενικά σε ότι έχει να κάνει με εξωτερικούς παράγοντες.

Το να μην μπορεί να ασκήσει κανενός είδους επιρροή στους άλλους κάνει το άτομο να πιστεύει ότι είναι αδύναμο και ότι παραμένει αβοήθητο. Έτσι καταφεύγει στο σύμπτωμα για να αποδείξει στον εαυτό του ότι έχει την δύναμη και αποφασιστικότητα. Για τους παραπάνω λόγους στην θεραπεία επιμένουμε από νωρίς στην αρχή για αποκαλύψεις που έχουν να κάνουν με τις τεχνικές τσιμπήματος και πεινάς  που έχει χρησιμοποιήσει.(π.χ κρύβει φαγητό, πετάει φαγητό κρυφά)

Επειδή το άτομα αυτά δεν έχουν μάθει να τα λαμβάνουν σοβαρά οι δικοί τους άνθρωποι και ότι νοιάζονται για το αν πάθουν κάτι.

Ενθαρρύνουμε την ιδέα ότι μπορεί να καταρρεύσουν από στιγμή σε στιγμή ακόμα και μπροστά στα παιδία η τον σύζυγο, και αφού κανείς δεν ξέρει για αυτούς και την κατάσταση τους ότι θα βρεθούν σε άσχημη θέση. Αυτό γίνεται και γιατί κανένας δεν τους έχει μιλήσει ποτέ για το πόσο σημαντικό θα ήταν για εκείνους αν πέθαιναν η νοσηλεύονταν.

Αν το άκουγε κανείς αυτό το ότι δηλαδή μπαίνουμε σε μια διαδικασία να πολιορκήσουμε τον θεραπευμένο από νωρίς με τόσο σοβαρά ζητήματα όπως είναι η ζωή και ο θάνατος θα το ονόμαζε παραβιαστικό. Είναι κάτι όμως που σπάει την πλάνη και την άρνηση στην οποία ζούσε μέχρι εκείνη την στιγμή και την βοήθα να αναγνωρίσει τον κίνδυνο στον οποίο έχει περιέλθει και τις σοβαρές αποφάσεις τις οποίες είναι να πάρει.

Στην περίπτωση που ο πελάτης είναι έφηβος η κουβέντα αυτή γίνεται μπροστά στους δικούς του και οι ερωτήσεις αυτές απαντώνται από όλους. Συνήθως όταν γίνεται κάτι τέτοιο η κουβέντα γρήγορα φεύγει από τις τεχνικές της ανορεκτικής συμπεριφοράς και προχωρά σε μια διαπραγμάτευση αμοιβαίας εμπιστοσύνης.

Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις που οι οικείοι αρνούνται να συνοδεύσουν τον πελάτη στην θεραπεία η όταν ξεκινά η διαδικασία προσπαθούν να φύγουν, κάτι που λέγεται συνήθως είναι ότι εμάς δεν μας εμπιστεύεται και θα είναι καλύτερα όταν θα είσαστε οι δυο σας.

Συνήθως δεν επιμένουμε κρατήσουμε την οικογένεια πράγμα που θα δημιουργούσε μια διένεξη που θα είχε μόνο να κάνει με το να αποσπαστούμε από το μυστικό και την αποκάλυψη του. Εναλλακτικά ο θεραπευμένος μπορεί να πάρει σαν άσκηση να μιλήσει για όσο ειπώθηκαν στην συνέδρια στην οικογένεια του και να το θέσει σαν εντολή του θεραπευτή.

Μια άλλη πιθανότητα είναι να καλέσει ο θεραπευτής την οικογένεια σε μια συνάντηση ενημέρωσης όπου ο θεραπευτής απλά ενημερώνει ζητώντας από τον πελάτη του να καθίσει πίσω σιωπηλός και να παρακολουθήσει τις αντιδράσεις.

Στην ουσία μετά από άδεια του πελάτη ο θεραπευτής αποκαλύπτει το μυστικό.

Από την άλλη μεριά υπάρχουν κάποιοι πελάτες οι οποίοι αρνούνται να αποκαλύψουν την συμπεριφορά τους ακόμα και αν υπάρχει στην διάθεση τους ένας θεραπευτής εμπιστοσύνης τον οποίο σέβονται για τις ικανότητες του. Αυτό που λέμε στους πελάτες είναι ότι είμαστε και εμείς τόσο αβοήθητοι όσο και αυτοί γιατί αν δεν μας μιλήσουν για την πραγματικότητα τους δεν μπορούμε να τους δώσουμε την κατανόηση μας για τα πράγματα. Το να παραδεχτούμε ότι είμαστε και εμείς αβοήθητοι μειώνει την πολύ αρνητική μεταβίβαση που έχουν αυτοί οι πελάτες και είναι πιθανό να μειώσει την δυσπιστία που τους κρατά σιωπηλούς.

Σε αντίθεση με τα αλλά μυστικά που μπορεί να δημιουργήσουν μεγάλο πόνο στην οικογένεια. Είναι βέβαια πιο δύσκολο να κατανοήσει ένα μέλος της οικογένειας την συμμετοχή του σε μια ψυχοσωματική ασθένεια.

Η θεραπεία βέβαια δεν σταματά μετά την πρώτη αποκάλυψη συνεχίζει μια και σε κάθε σημαντικό σημείο είναι πιθανό να υπάρχουν επεισόδια και να γίνονται με διαφορετικό νόημα και τρόπο κάθε φορά. Η αποκάλυψη είναι πιθανό να μη ζητείται από τον θεραπευτή όταν αρχίζει η συμπεριφορά να μεταλλάσσεται και όταν αρχίσει ο θεραπευμένος να αντανακλά τις ανάγκες τους στην οικογένεια δεν είναι πλέον
χρήσιμη η καταφυγή στις δυσλειτουργίες.

• Λοιμώξεις από παράσιτα: Λεϊσμανίαση
• Το Σύνδρομο της άπνοιας στον ύπνο
• Αντικοινωνική διαταραχή της προσωπικότητας
• Λοιμώξεις από τον Ιό των Κονδυλωμάτων
• Οικογένεια και τραύμα
• Κοινωνική τάξη και ψυχοθεραπεία
• Λοιμώδης Μονοπυρήνωση
• Χοληστερόλη: Η Καλή, η Κακή και η Ολική...
• CA Πνεύμονα
• Φορέας γνώσης