Share this
Twitter
Myspace
Digg
Yahoo
Googlize this
Facebook
Wikio
Print
E-mail
Μία από τις πιο περήφανες φυλές της Δ. Αφρικής
Οι Ασάντι είναι μία από τις πιο περήφανες πολεμικές φυλές της δυτικής Αφρικής. Ζουν στην κεντρική Γκάνα, περίπου 300 χιλιόμετρα μακριά από την ακτή και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της.
Για τους Ασάντι, η έννοια οικογένεια, αλλά κυρίως το σόι της μητέρας τους -ως μια κατεξοχήν μητριαρχική φυλή-, είναι ο,τι πιο σημαντικό. Λέγεται, ότι το παιδί κληρονομεί την ψυχή του πατέρα του ή πνεύμα (ntoro) και από τη μητέρα του, λαμβάνει τη σάρκα και τα οστά (mogya). Αυτό βέβαια, είναι μια αντίληψη που αφορά, όσους είναι πιο στενά συνδεδεμένοι με την πλευρά της μητέρας. Οι Ασάντι ζουν σε μια μεγάλη οικογένεια. Η οικογένεια ζει σε διάφορα σπίτια και καλύβες που δημιουργούνται γύρω από μια αυλή.
Ο επικεφαλής του νοικοκυριού είναι συνήθως ο μεγαλύτερος αδελφός, που ζει εκεί και έχει επιλεγεί από τους ηλικιωμένους. Ονομάζεται «Πατέρας του Σπιτιού» και οι εντολές του, τηρούνται από όλους. Τα αγόρια εκπαιδεύονται από τους πατέρες τους, από την ηλικία των οκτώ με εννέα χρόνων. Ο πατέρας τους είναι επίσης υπεύθυνος για την πληρωμή του σχολείου. Τα αγόρια διδάσκονται να χρησιμοποιούν τα τύμπανα, μια παράδοση
της φυλής που χρησιμεύει κυρίως για τελετουργικούς σκοπούς.
Τα κορίτσια διδάσκονται το μαγείρεμα και τις δουλειές του σπιτιού, από τις μητέρες τους. Επίσης, απασχολούνται και σε άλλους τομείς, σε έργα που θεωρούνται αναγκαία στοιχεία, για την ομάδα, όπως η μεταφορά του νερού. Ο γάμος είναι πολύ σημαντικός θεσμός για την κοινωνία των Ασάντι και η πολυγαμία θεωρείται αποδεκτή γι’ αυτούς. Οι άνδρες μπορούν, σε περισσότερες από μία γυναίκες, να εκφράσουν την προθυμία και επιθυμία τους για την ύπαρξη και δημιουργία μιας μεγάλη οικογένειας. Στην παραδοσιακή κοινωνία, ο βασικός ρόλος της γυναίκας είναι να φέρει στον κόσμο παιδιά, κατά προτίμηση κορίτσια. Οι γυναίκες στον πολιτισμό των Ασάντι, δεν έχουν το δικαίωμα να παντρευτούν χωρίς τη συγκατάθεση των γονέων τους. Πολλές γυναίκες δεν έχουν κάν συναντήσει τον μέλλοντικό τους συζύγο μέχρι την ημέρα που θα τον παντρευτούν. Έτσι λοιπόν, κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, το διαζύγιο είναι πολύ σπάνιο στην κοινωνία των Ασάντι, κάτι πολύ μακρινό για τον πολιτισμό τους, και είναι καθήκον των γονέων και των δύο πλευρών η διατήρηση και η συνέχεια ενός γάμου.
Στο τελετουργικό της κηδείας, αξίζει να σημειωθεί, ότι όλοι όσοι παρευρίσκονται πρέπει να φορούν τα πιο εντυπωσιακά ρούχα και αξεσουάρ τους, για να τιμήσουν τον νεκρό. Η κυβέρνηση των Ασάντι έχει το σχήμα της πυραμίδας. Υπάρχει ένας βασιλιάς ο οποίος είναι ο επικεφαλής της Συμμαχίας του Συμβούλιο των Ασάντι, μιας ομάδας δημιουργημένης από υψίστης σπουδαιότητας αρχηγούς. Επίσης, υπάρχει το Περιφερειακού Συμβουλίου των Γερόντων.
Η θρησκεία των Ασάντι, είναι ένα μείγμα από πνευματικές και υπερφυσικές δυνάμεις. Πιστεύουν ότι τα φυτά, τα ζώα και τα δέντρα έχουν ψυχή. Οι ίδιοι, επίσης, πιστεύουν στις νεράιδες, στις μάγισσες και στα τέρατα των δασών. Υπάρχει μια ποικιλία θρησκευτικών πεποιθήσεων που αφορούν τους προγόνους και τους Μεγάλους Θεούς. Στα έθιμα των Ασάντι, συναντούμε επίσης πολλές τελετές για τον γάμο, το θάνατο, την εφηβεία και τη γέννηση. Ένας αρχαίος μύθος λέει, ότι επτά άνθρωποι, πλασμένοι από τον Θεό κατέβηκαν από μια αλυσίδα στη Γη. Αφού γέννησαν εκεί ανθρώπους, επέστρεψαν στην Ουράνια πατρίδα τους. Αυτοί, ήταν οι Ασάντι.
Ο σημαντικότερος θεός της μυθολογίας των Ασάντι, είναι ο Νυάμε ο παντογνώστης και πανίσχυρος, θεός ουρανός. Η σύζυγός του είναι η Ασάσε Γιά η οποία εκπροσωπεί τη μητέρα θεά της γονιμότητας. Σημαντικότεροι γιοι τους, είναι ο Μπία και ο Τάνο, οι οποίοι δεν είναι οι μοναδικοί γιοι του Νυάμε. Από τους πολλούς γιους του, ο καθένας είχε να εκτελέσει μια ξεχωριστή ιδιότητα. Κάποιος απ’ αυτούς, ήταν έφερνε την βροχή, ενώ κάποιος άλλος τον ήλιο. Η λατρεία του Νυάμε ήταν αποκλειστικό προνόμιο των φυλετικών βασιλιάδων, ενώ ο απλός λαός επιτρεπόταν να λατρεύει μόνο τους γιους του.Ο Τάνο είναι ένας από τους πιο σημαντικούς θεούς των Ασάντι, ενώ όλοι οι άλλοι θεοί, ειδικά οι ποτάμιοι θεωρούνται παιδιά του Τάνο. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι Ασάντι, πιστεύουν ότι οι ανιμιστικοί θεοί τους, είναι εγγόνια του μεγάλου Νυάμε και λειτουργούν ως αγγελιαφόροι ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό.Ο Ανάνσι (Αράχνη) είναι ένας πολιτισμικός ήρωας, που αν και δεν παίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της μυθολογίας των Ασάντι, εντούτοις είναι κεντρικό πρόσωπο στους λαϊκούς μύθους τους, όπου απεικονίζεται ως κατεργάρης!
Οι Ασάντι ασχολούνται με ένα ευρύ φάσμα τεχνών. Υφαίνουν ύφασματα από βαμβάκι και μετάξι, (φημισμένοι κατασκευαστές του περίφημου υφάσματος κέντε - το χωριό Μπονγουάιρ) που χρησιμοποιούνται για ενδύματα. Οι γυναίκες μπορούν να επιλέξουν το βαμβάκι, ή τα άλλα νήματα, αλλά μόνο οι άνδρες μπορούν να υφάνουν. Υπάρχουν διαφορετικά πρότυπα στην ύφανση, το καθένα με το δικό του όνομα. Μερικές φορές το είδος του ρούχου, αποτελεί κοινωνικό καθεστώς, -έτσι λέει μια παροιμία-, εκεί, για το άτομο που το φοράει. Τα πρότυπα σχέδια δεν είναι πάντα υφασμένα στο πανί. Μπορεί για παράδειγμα, να τυπωθούν με ένα είδος «σφραγίδας», σε πολλά σχέδια (το χωριό Ντόνσο για το σταμπωτό ύφασμα αντίνκρα, επίσης φημίζεται).
Οι Ασάντι φημίζονται μετξύ άλλων, για την ξυλογλυπτική τους τέχνη –η γονιμότητα και τα παιδιά είναι τα πιο συχνά θέματα στα ξύλινα γλυπτά τους (το χωριό Αγιάα, είναι γνωστό για τους ξυλογλύπτες του), αλλά και ως κατασκευαστές μασκών και ειδωλίων. Η αγγείοπλαστική, είναι μια δεξιότητα που διδάσκεται από την μητέρα στην κόρη. Η διαδικασία για την δημιουργία κεραμικών, περνάει από πολλές φάσεις, όμως υπάρχουν και πολλά διαθέσιμα χρώματα πηλού για ποικιλία δημιουργιών (στο χωριό Πανκόρνο για τα κεραμικά).
Μεγάλο κεφάλαιο για τους Ασάντι, είναι ο χρυσός. Οι συναλλαγές σε χρυσό δεν γίνονται μόνο με τους Ευρωπαίους στα παράλια, αλλά και με το μουσουλμανικό βορρά. Στην περιοχή τους βρίσκονται πολλά χρυσωρυχεία, αξίζει να σημειωθεί… Το μεγαλύτερο χρυσωρυχείο όμως για τους Ασάντι, είναι οι παραδόσεις τους, τα ήθη και τα έθιμα τους, που διατηρούν αιώνες τώρα. Το χρώμα, η τέχνη, ο χορός, οι ήχοι και εν τέλει η ίδια τους η ζωή… Η πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά τους. Η κουλτούρα τους. Το «τίποτα» και το «όλα» τους.
Οι Ασάντι. Μάλλον όλα…
