Share this
Twitter
Myspace
Digg
Yahoo
Googlize this
Facebook
Wikio
Print
E-mail
Η διαχρονική πορεία του ελληνισμού
στην Αφρική - Μέρος Δ'
H ελληνική παρουσία στην Αλγερία, συνδέεται με την ίδια την ιστορία αυτής της χώρας της Βόρειας Αφρικής, καθώς αρχίζει με τον εποικισμό των παραλίων της από πελασγικά πρωτοελληνικά φύλα. Κατά τον 8ο π.Χ. αι., η Καρχηδόνα κυριάρχησε στην περιοχή επηρεάζοντας πολιτιστικά τους γηγενείς βερβερικούς πληθυσμούς.
Ακολούθησε η ρωμαϊκή κυριαρχία και η επικράτηση των Βυζαντινών επί Ιουστινιανού Α΄ (το 553 μ.Χ. με τις νίκες του στρατηγού Βελισσάριου επί των Βανδάλων). Ο Ζακυνθηνός αναφέρει τις παράλιες πόλεις Καισάρεια και Ιππών (πλησίον των συνόρων με την Τύνιδα), οι οποίες επί Ιουστινιανού αποτέλεσαν σπουδαία κέντρα του Εξαρχάτου της Καρχηδόνας και ακολούθησαν την τύχη του.
Η Ελληνική Κοινότητα, στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αριθμούσε 30 περίπου άτομα (ανάμεσά τους 1 γιατρός, 4 μηχανικοί, 1 βιομήχανος επίπλων, 1 έμπορος και 9 καθηγητές αλγερινών πανεπιστημίων). Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η παροικία αριθμούσε 20 Έλληνες. Η αλγερινή εργασιακή νομοθεσία, που δυσκολεύει την εγκατάσταση ξένων υπηκόων, καθώς και τα πρόσφατα γεγονότα (ισλαμικές επιθέσεις κ.λπ.) λειτουργούν αποτρεπτικά στην ενίσχυση του ελληνικού στοιχείου.
Η ελληνική κοινότητα δεν είχε ποτέ ελληνικά σχολεία και εκκλησίες. Εξαίρεση αποτελεί ένας μικρός ευκτήριος οίκος –παρεκκλήσι- που υπάγεται διοικητικά στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και τη συντήρηση του έχει αναλάβει η ελληνική πρεσβεία, που εδρεύει στο Αλγέρι, όπου και διαμένουν οι Έλληνες.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
