Asante

   ένα αστέρι ελευθερίας..

Στις 26 Δεκεμβρίου ο Dennis Brutus, πέρασε στην αιωνιότητα. Φυσικά, τα εγχώρια μέσα ενημέρωσης δεν θεώρησαν αρκετά σημαντικό το έργο αυτού του γνήσιου δημοκράτη για να εντάξουν την είδηση της αποδήμησής του στα ενημερωτικά τους δελτία. Όπως και ο γράφων, ίσως να μπορούν να επικαλεστούν ως μοναδική δικαιολογία την άγνοια για εκείνα τα πρόσωπα που με την κραυγή τους κατόρθωσαν να ακουστούν σε κάθε άκρη της δογματικής, παγκόσμιας κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που αναδεικνύει τα δευτερεύοντα, αποκρύπτοντας επιμελώς όλες εκείνες τις πληροφορίες που θα μπορούσαν να ερεθίσουν τους μηχανισμούς σκέψης κάθε πολίτη για έννοιες όπως η δικαιοσύνη, η ισότητα, η αυταπάρνηση.

Ο Dennis Brutus, αποτέλεσε μια προσωπικότητα που με την παρουσία της κατάφερε να δώσει νόημα σε όλα τα προαναφερθέντα στοιχεία. Γεννημένος στη σημερινή Ζιμπάμπουε (Νότια Ροδεσία) στις 28 Νοεμβρίου του 1924 από λευκούς γονείς ο σημαντικός αυτός ποιητής, δημοσιογράφος και διδάσκαλος καταγράφηκε από το καθεστώς του Άπαρτχαιντ ως «έγχρωμος», φανερώνοντας τον προβληματικό, όσο και απαράδεκτο χαρακτήρα αυτού του διαχωριστικού, κοινωνικού μοντέλου που άνθισε στην αφρικανική γη για πάνω από 30 χρόνια. Η ανάμειξή του με το αντιρατσιστικό κίνημα που φούντωνε τότε στη Νότια Αφρική για να δώσει αργότερα μια αιματηρή, όσο και βροντερή απάντηση στη μόνιμα ιμπεριαλιστική, δυτική πρακτική ήταν αυτονόητη. Ως αθλητής ο ίδιος και ως άνθρωπος που πίστευε στα αθλητικά ιδεώδη, όπως παρουσιάζονται μες στην αειθαλή ιδέα του ολυμπισμού, ο Μπρούτους επεσήμανε την άδικη μεταχείριση των μαύρων αθλητών από την ομοσπονδία της χώρας του. Καθώς οι λευκοί αθλητές απολάμβαναν το προνόμιο του χρώματός του, οι «έγχρωμοι» ομοεθνείς τους δοκίμαζαν τις συνέπειες της φυλετικής πρακτικής του Άπαρτχαιντ. Ο Dennis Brutus, διαπιστώνοντας την αδιαφορία της κοινής γνώμης, αλλά και των επίσημων, αθλητικών φορέων, κατόρθωσε με τη συλλογή υπογραφών από άλλα έθνη να επιτύχει τον αποκλεισμό της εθνικής ομάδας της χώρας του, στρέφοντας το βλέμμα της ανθρωπότητας προς τη δοκιμαζόμενη Νότιο Αφρική και εξεγείροντας τα ανδρείκελα της τότε εξουσίας.

Οι καθεστωτικές πρακτικές βρήκαν εφαρμογή στον απροσάρμοστο Dennis Brutus. Το 1960 του απαγορεύτηκε η δυνατότητα επικοινωνίας με πρόσωπα πέραν του οικογενειακού του κύκλου. Η επαφή του με έναν Ελβετό δημοσιογράφο καθώς και άλλα άτομα που προσπαθούσαν να αποκαλύψουν την ένοχη στάση του καθεστώτος στοίχισε στον ίδιο την πρώτη του καταδίκη. Στάλθηκε στο νησί Ρόμπεν, περίφημο χώρο κράτησης των αντιφρονούντων (Nelson Mandela) και καταδικάστηκε σε διετή απομόνωση. Η συμφωνία του με το βρετανικό κράτος για αμνηστία του χάρισε την ελευθερία, μακριά όμως από την αγαπημένη του πατρίδα.

Στην Αγγλία, αλλά και στις ΗΠΑ ο Brutus παρουσίασε πλούσιο διδασκαλικό έργο σε τοπικά πανεπιστήμια, ενώ πάλεψε και εκεί, ενάντια σε οικονομικά συμφέροντα προκειμένου να εξασφαλίσει την ίση μεταχείριση των αθλητών αλλά και να καυτηριάσει τις ένοχες πρακτικές οικονομικών κολοσσών που αναμειγνύονταν σιωπηρά στη διατήρηση του καθεστώτος Άπαρτχαιντ.

Ο Dennis Brutus επέστρεψε στην Αφρική και συγκεκριμένα στο Κέιπ Τάουν όπου και έζησε τα τελευταία χρόνια του βίου του. Πάντα αμετανόητος κατήγορος κάθε μορφής διαχωρισμού, ο σπουδαίος αυτός ποιητής και ακτιβιστής, δεν δίστασε να αρνηθεί το βραβείο της αθλητικής ομοσπονδίας της Νοτίου Αφρικής με το αιτιολογικό πως στους κόλπους της υπήρχαν αμετανόητοι ρατσιστές.

Συγγραφέας 14 βιβλίων ο Dennis Brutus πάλεψε με την επάρατο νόσο και αν και χάθηκε στα 85 του χρόνια, έφυγε νικητής από το στίβο της ζωής, καταθέτοντας ψυχή και σώμα στον αγώνα για τη δικαιοσύνη.

Τη μικρή αυτή αναφορά στον ποιητή κλείνουμε με μια μικρή μετάφραση κάποιων στίχων του, στίχων παγκόσμιων.

• Πρωτοχρονιά
• Το ρόδι
• Χριστούγεννα
• Καλά Χριστούγεννα από τις χώρες της Αφρικής
• Τα Κάλαντα και η ιστορία τους
• Χριστουγεννιάτικα έθιμα: Κεφαλλονιά
• Χριστουγεννιάτικα έθιμα: Θεσσαλία
• Το καραβάκι
• Έθιμα χριστουγέννων: "Tα καρύδια"
• Ανασκόπηση 2009