Share this
Twitter
Myspace
Digg
Yahoo
Googlize this
Facebook
Wikio
Print
E-mail
από το Νότιο Σουδάν
Τη δεκαετία του ’80, ο εμφύλιος ξέσπασε για μια ακόμα φορά στο Σουδάν. Οι πολιτικές μαζικής ισλαμοποίησης της Αραβοισλαμικής κυβέρνησης εξόργισαν τις αυτόχθονες ανιμιστικές φυλές του Νότου και ταυτόχρονα, η ανακάλυψη κοιτασμάτων πετρελαίου το 1979 στις νότιες περιοχές ενέτεινε τις συγκρούσεις. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση υιοθετώντας την τακτική του διαίρει και βασίλευε δημιούργησε έχθρες μεταξύ των φύλων όπως οι Dinka και οι Nuer. Μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού εκδιώχτηκαν βίαια από τη γη τους και αναγκάστηκαν να μετακινηθούν προς το βορρά ή να καταφύγουν σε γειτονικές χώρες αλλά και στο εξωτερικό για να γλιτώσουν από τις συγκρούσεις. Ανάμεσα στους πρόσφυγες ήταν τα λεγόμενα “Χαμένα Αγόρια του Σουδάν” (lost boys of Sudan) τα οποία έβοσκαν τα κοπάδια μακριά από το χωριό όταν ξεκληρίστηκαν οι οικογένειες τους. Μένοντας ορφανά και χωρίς κανένα οικογενειακό δεσμό που να τους συνδέει με το παρελθόν και τις παραδόσεις τους, τα παιδιά αυτά δημιούργησαν ομάδες για να καταφέρουν να επιβιώσουν. Όσα τα κατάφεραν κατέληξαν σε προσφυγικούς καταυλισμούς στο Βορρά της χώρας εντελώς αποκομμένα από τη γη τους και τη μέχρι πρότινος ζωή τους.
Το Νότιο Σουδάν κέρδισε την αυτονομία του τον Ιανουάριο του 2005 βάζοντας ένα τέλος στις συγκρούσεις Βορρά-Νότου. Παρόλα αυτά όμως, οι συγκρούσεις στο Νταρφούρ στο Δυτικό Σουδάν συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
Οι Dinka είναι μία από τις φυλές που κατοικούν στο Σουδάν και ο πληθυσμός τους υπολογίζεται περίπου στα δύο εκατομμύρια. Ο πολυετής εμφύλιος πόλεμος όμως και οι συνεχόμενες συγκρούσεις έχουν αλλάξει δραματικά τον τρόπο ζωής τους, καθώς η κτηνοτροφία η οποία αποτελούσε τη βάση της οικονομίας τους για αιώνες, έχει υποστεί μεγάλο πλήγμα.
Παραδοσιακά, οι Dinka είναι νομάδες και μετακινούνται από τις όχθες του Νείλου όπου κατασκηνώνουν την εποχή της ξηρασίας για να έχουν νερό για τα κοπάδια τους, σε περιοχές μακριά από το ποτάμι κατά την περίοδο των βροχών για να αποφύγουν τις πλημμύρες που μετατρέπουν τις όχθες σε βάλτους. Τα κοπάδια είναι πολύτιμα για τους Dinka οι οποίοι έχουν ως προτεραιότητα την προστασία τους από κλέφτες ζώων και εχθρικές προς αυτούς φυλές όπως οι Nuer. Πέρα από την κτηνοτροφία όμως, οι Dinka κυνηγούν και ψαρεύουν για να συμπληρώσουν τη διατροφή τους και οι γυναίκες της φυλής καλλιεργούν σε μικρούς κήπους γύρω από τις κατασκηνώσεις τους μπάμιες, κασσάβα (cassava), κολοκύθες και κεχρί.
Οι Dinka ζουν οργανωμένοι σε πατρογονικές ομάδες οι οποίες έλκουν την καταγωγή τους από ένα κοινό πρόγονο, αλλά παρόλα αυτά δεν υπάρχει ένας αρχηγός φυλής. Παραδοσιακά, οι άνδρες έχουν παραπάνω από μια γυναίκες και μερικοί πλούσιοι άνδρες έχουν μέχρι και 50 συζύγους. Κάθε γυναίκα οφείλει να συνεισφέρει στις δουλειές του σπιτιού αλλά και να φροντίζει τα δικά της παιδιά. Όσον αφορά τα παιδιά, τα κορίτσια θεωρούνται το ίδιο ευπρόσδεκτα με τα αγόρια γιατί ενώ τα δεύτερα θεωρούνται συνεχιστές της οικογένειας αφού θα κληροδοτήσουν στα δικά τους παιδιά τους το όνομα του πατέρα, τα πρώτα όταν παντρευτούν θα φέρουν προίκα (bridewealth) στην οικογένεια βοοειδή.
Τα αγόρια, όταν είναι μικρά, αρμέγουν τις αγελάδες, τις φροντίζουν και μαζεύουν την κοπριά. Μετά όμως από την τελετή ενηλικίωσης που λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια της εφηβείας, μυούνται σιγά σιγά στον κόσμο των ενήλικων ανδρών και στις πολεμικές τεχνικές και ταυτόχρονα απαγορεύεται πλέον να αρμέξουν τις αγελάδες αλλά οφείλουν να τις προστατεύουν με κάθε τρόπο. Κατά τη διάρκεια των τελετών ενηλικίωσης, τα μέτωπα των αγοριών χαράσσονται με τα σημάδια της φυλής τα οποία θα φέρουν μέχρι το θάνατο τους.
Ως φυλή κτηνοτρόφων, οι Dinka προστατεύουν και παράλληλα τιμούν τα βοοειδή αναγνωρίζοντας το γεγονός ότι χωρίς αυτά η επιβίωση τους θα ήταν αδύνατη. Κάθε κομμάτι της αγελάδας χρησιμοποιείται με έναν η και περισσότερους τρόπους και τίποτα δεν πετιέται. Όσο ζουν, οι αγελάδες παράγουν γάλα, το οποίο είναι βασικό συστατικό της διατροφής των Dinka και το οποίο χρησιμοποιείται στην παραγωγή βουτύρου. Επιπλέον το αίμα των αγελάδων καταναλώνεται επίσης αναμεμιγμένο με γάλα. Τα ούρα τους χρησιμοποιούνται για να πλένουν τα μαλλιά τους, ως φάρμακο για τα τσιμπήματα εντόμων αλλά και για να βάφουν τα δέρματα. Η κοπριά χρησιμοποιείται ως καύσιμο και από τη στάχτη της φτιάχνουν ένα είδος οδοντόκρεμας και φάρμακα τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα ζώα. Τα βοοειδή σφάζονται μονάχα για τελετές και γιορτές όπως η γέννηση, ο γάμος και ο θάνατος. Οι νεκρές αγελάδες, είτε έχουν πεθάνει από φυσικά αίτια είτε έχουν θανατωθεί για τελετουργικούς σκοπούς καταναλώνονται από τη φυλή και το δέρμα τους χρησιμοποιείται για την παραγωγή αντικειμένων. Τα κόκαλα και τα κέρατα τους χρησιμοποιούνται κυρίως για την κατασκευή μουσικών οργάνων.
Τα κοπάδια είναι συνώνυμα του πλούτου και απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσει ένας νεαρός Dinka να παντρευτεί, αφού προσφέρονται ως προίκα στην οικογένεια της νύφης. Ανάλογα με το κοινωνική θέση της νύφης, ο υποψήφιος γαμπρός μπορεί να χρειαστεί να δώσει από 40 έως 100 αγελάδες για να κλείσει μια συμφωνία. Στη σημερινή εποχή όμως κυρίως λόγω των συγκρούσεων, πολλοί άνδρες έχασαν τα κοπάδια τους και ο μόνος τρόπος να εξασφαλίσουν νύφη είναι να υποσχεθούν στην οικογένεια της ότι μελλοντικά θα τους δώσουν τις αγελάδες που τους οφείλουν. Χωρίς αγελάδες ή έστω χωρίς υπόσχεση είναι αδύνατο να κλείσει οποιαδήποτε συμφωνία γάμου.
