Share this
Twitter
Myspace
Digg
Yahoo
Googlize this
Facebook
Wikio
Print
E-mail
τρία ποιήματα
Πράγματα
Παραληρώντας και πάλι
Αμήχανη
Μέσα σ’ ένα δωμάτιο
Με τα ίδια έπιπλα
Τους ίδιους τοίχους
Τα ίδια γυάλινα αντικείμενα
-κάποια σπασμένα
Απορώ για τη δική μου θέση
Κι αναρωτιέμαι
Αν είμαι έστω και στο ελάχιστο
Πιο ζωντανή από κείνα
Συμπέρασμα
Πολλές φορές με κατατρέχει ένα ερώτημα:
«Πού βρίσκεται το δίκιο;»
Στο πίσω μέρος του μυαλού
Παραμονεύει ο φόβος μου
Κατασκοπεύοντας τη σκέψη μου περιμένει
Την κατάλληλη στιγμή
Και τότε αρχίζω να μετανοώ
Να εφευρίσκω εναλλακτικές λύσεις
Να επανεξετάζω τα ενδεχόμενα
Καθιστώντας με σιγά σιγά ένοχη
Ούτως ώστε να μπορώ στο τέλος να καυχηθώ
Πως βρήκα επιτέλους ποιος φταίει
Αμέλεια του εαυτού
Συμβολικά το λέω
Η φυλακή αυτή
Δεν έχει γίνει αντιληπτή
Υπέστη μια τελευταία αναδόμηση
Ξεγελώντας τους επισκέπτες
Φροντίζοντας να μην ακούγονται οι κραυγές
Μετά τις 12πμ
Την ώρα που τα κεφάλια σκοντάφτουν
Πάνω στους τοίχους
(Και ο δεσμοφύλακας απέξω
Να σιγοτραγουδάει
Το μοναδικό σκοπό που σιχαίνεσαι ν’ ακούς.)
Comments
RSS feed for comments to this post.