Asante

Κατ’ ευχήν

Έχει τελειώσει ο καιρός μας
Άλλαξαν οι φορεσιές του
Τώρα κοιτάζει μόνο τα όμορφα χρώματα
Δε δίνει σημασία στις δυστυχισμένες υπάρξεις
Δεν έχει χρόνο για τα άσχημα πρόσωπα
Τα παραμορφωμένα μικρά κελαηδίσματα
Πουλιά της λύπης που τραγουδούσαν
Τη λύπη
Δε φωλιάζουν πια στα χέρια του.

Είμαστε ευχαριστημένοι.
Χαμογελάμε ανέμελα στο χαλασμένο μας είδωλο
Και το ερωτευόμαστε.
Αρχίζουμε να μιλάμε μαζί του
Περιμένοντας μια μάταιη απάντηση
Και ξαναρχίζουμε τη διαδικασία
Άλλος με γέλιο, άλλος με κλάμα
Άλλος με τα δυο μαζί
-όπως μπορεί ο καθένας.

(Μονάχα που πριν πέσω να κοιμηθώ
Μου ξεφεύγει καμιά φορά
Ένα παράφωνο ακαταλαβίστικο τραγούδι).

 

 

Older news items: