Asante

 

 

 

 

 

Αυτοί οι φίλοι πέρασαν
Έληξε η προθεσμία τους

Στέκονται και κοιτούν πάνω σε αποστεωμένα κόκαλα
Η θλίψη τους ένα σπασμένο κομμάτι γυαλί
Ποιος να το βρει

Οι φίλοι περάσανε σα διψασμένα πουλιά
Ζητώντας απεγνωσμένα υδάτινα χώματα
Που να ‘ναι άραγε εκείνη η φωλιά
Συνέχεια ζητούν χαμένες αγάπες
Δεν ξέρουν ούτε οι ίδιοι τι κυνηγούν
Πού θέλουν να βρεθούν σε ποιον πιστεύουν
Κάτι θα βρουν
Πεθαίνοντας θα συλλέγουν τις σκιές τους
Σαν ξεχασμένα απομεινάρια

Οι φίλοι γιορτάζουν τα απογεύματα
τριγυρίζοντας σε απόμερες παραλίες
παραδομένοι σε ανίκανα σχέδια
ψηλαφώντας ελπίδες
και πάλι τρέμουν γερμένοι στο μαξιλάρι τους
σφίγγοντας ξανά το δικό τους χέρι
τραυλίζοντας που και που ακατανόητες λέξεις
δειλά κοιτάζουν τη νύχτα

στο βλέμμα τους ένα φως ακόμα
περιμένει

το θάνατο

 

Older news items: