Share this
Twitter
Myspace
Digg
Yahoo
Googlize this
Facebook
Wikio
Print
E-mail
Ένα ποίημα του Κώστα Καρτελιά
"Χωρίς ταυτότητα"
Χωρίς ταυτότητα και όνομα υπάρχω
ανάμεσα σ' ανθρώπους σαν και μένα
και τα ονειρά μου τα μικρά κι απειλημένα
με ένα σταυρό πάνω στο χώμα υπογράφω.
Το που θα πάω είναι το μόνο που θυμάμαι
μέσα στο πλήθος σε μια πόλη που δεν ξέρω
Τη μοναξία της ύπαρξής μου μεταφέρω
απο παγκάκι σε παγκάκι που κοιμάμαι.
Κάποιος με έδειχνε και φώναζε εμένα
μα εγώ δε γύρισα καθόλου να κοιτάξω,
γιατί στην πόλη αυτή δεν γνώριζα κανένα
γιατί στην πόλη αυτή εγώ ήμουν ο Κανένας.
