Live Review: Cosmic Festival

afro beat v.s. cuba ska? μάλλον κέρδισε ο Femi!

ποτέ & που; 15-07-2009 θέατρο βράχων μελίνα μερκούρη

εισιτήριο: 30 έως 40 €

μπύρα: θα μπορούσε πιο φθηνή και όχι σε κουτί!

Λίγο πρίν φτάσω στο Θέατρ ο Βράχων Μελίνα Μερκούρη ενημερώθηκα ότι η δεύτερη μέρα του Cosmic Festival ακυρώνεται και πως θα υπάρξει διαφορετικό line-up. Στην αρχή χάρηκα, διότι το βρήκα σαν μια ξέφρενη εμπειρία με πολλά και διαφορετικά συγκροτήματα. Όταν όμως διάβασα πως οι Ska Cubano θα ανοίξουν την συναυλία, κατάλαβα πως πρόκειται για κάτι διαφορετικό! Ναι μεν σέβομαι την ειλικρίνεια των παραγωγών που δήλωσαν ότι λόγω χαμηλής προπώλησης δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά για την πραγματοποίηση του διημέρου, αλλά δεν καταλαβαίνω δε, τη λογική των ακριβών εισιτηρίων σε μια εποχή-αντικειμενικά- αφραγκιάς (ή όπως θα το έθεταν τα κανάλια «εποχή οικονομικής κρίσης»). Άκουσα και το κουλό από κάποιον να λέει, «πήρα το φθηνό των 30 €»! Τα 30 € είναι λίγα κύριοι διοργανωτές; Αυτές οι τιμές υπάρχουν και στο εξωτερικό ή είναι ελληνικό φαινόμενο; Και κατά δεύτερον: θα είχατε την ίδια ειλικρίνεια αν ήταν sold-out αλλά κάτι πήγαινε στραβά, όπως για παράδειγμα αν ακυρωνόταν κάποιο απ’ τα ονόματα; Ή τότε (ως συνήθως) ίσως και να δεχόσασταν απλά να ακούσετε την άποψη μας κι απ’ το ένα αυτί να έμπαινε κι απ’ το άλλο να την έκανε; Επομένως τι να πω για τους Ska Cubano; Βγήκαν στις 20:10 με τον κόσμο εμφανώς λιγοστό και χωρίς καμία ιδιαίτερη διάθεση! Τα 11 άτομα επί σκηνής, με 9 όργανα (4 πνευστά, κιθάρα, ¼ κιθάρα, ντράμς, μπάσο, κρουστά) και τους δύο μουρλίαρηδες τραγουδιστές (Beny Billy και Natty Bo) προσπάθησαν όσο μπορούσαν να μας βάλουν στο κλίμα και τα κατάφεραν με το “Mambo Ska” και την διασκευή στο “Tequila” των Champs (αφού πρώτα ο Natty Bo ρώτησε ποιο είναι το διάσημο ελληνικό ποτό) . Και εκεί που η διάθεση είχε ανέβει και ο κόσμος ήταν περισσότερος, κατέβηκαν από την σκηνή! Παίξανε μόνο για πενήντα λεπτά και δύσκολα θα έκαναν εντύπωση σε κάποιον που δεν τους έχει ακούσει, και επαναλαμβάνω, δεν είναι δικό τους το φταίξιμο: δεν τους πήγαινε η ώρα και ο χρόνος τους ήταν περιορισμένος. Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο να σκεφτώ παρά να έρθουν ξανά και να δώσουν κάποιο live αντίστοιχο με αυτά του παρελθόντος! Πάντως, όταν συναντηθήκαμε με τον Beny Billy και τον ρώτησα για την εμφάνισή τους, έδειξε ευχαριστημένος και όπως μου είπε «θα ξαναγυρίσουμε στην Ελλάδα!» Στις 21:20 εμφανίστηκαν στην σκηνή οι Αμερικανοί !!! (Chk Chk Chk). Στην αρχή ο κόσμος ήταν ψυχρός στον ψυχεδελικό ήχο τους, κάτι μεταξύ dance-electronica και new wave. Όμως μετά από λίγο, κομμάτι του κόσμου ζεστάθηκε κι άρχισε να χορεύει. Η μία ώρα που έπαιξαν προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις. Άλλοι το διασκέδασαν αρκετά, άλλοι όμως (μέσα σ’ αυτούς κι εγώ) είπαν πως δεν «κόλλαγαν» μ’ αυτό που περιμέναμε μετά, τον Femi Kuti (άλλωστε αν είχε τηρηθεί το αρχικό line-up, αμέσως πρίν τον Kuti θα έπαιζε η Nneka, που ήδη έχει εμφανιστεί αρκετές φορές ως support σε συναυλίες του!). Λίγο πρίν από τις έντεκα ανέβηκε στην σκηνή ο μεγαλύτερος γιος του Fela Kuti πλαισιωμένος από τους Positive Force (ντράμς, μπάσο, κιθάρα, πλήκτρα, κρουστά, πνευστά) και τρεις αεικίνητες τραγουδίστριες-χορεύτριες. Απ’ τα πρώτα τραγούδια που ακούστηκαν ήταν το “They Will Run” από τον τελευταίο του δίσκο “Day By Day” του 2008. Κάπου εκεί το σοπράνο σαξόφωνο βρέθηκε μπροστά και ο Kuti πήρε θέση στο γκρουπ των πνευστών, κάτι που συνέβη κι άλλες φορές κατά την διάρκεια της εμφάνισής του. Ήταν πραγματικά εκρηκτικός κι ασταμάτητος (όπως και το όλο set με ελάχιστα κενά ανάμεσα στα τραγούδια), εναλλάσσοντας τα διάφορα πνευστά του με τα πλήκτρα, και πάντα τραγουδώντας εξαιρετικά δυνατά. Κατά το “Do You Know” ρώτησε το κοινό: «Γνωρίζετε τον Miles Davis; Γνωρίζετε τον John Coltrane; Τον Dizzy Gillespie, Duke Ellington, την Billie Holiday; Γνωρίζετε τον Fela Anikulapo Kuti;» για να εισπράξει το βροντερό χειροκρότημα! Σειρά είχε το “1 2 3 4” ισάξιο με αυτό από τον live δίσκο “Africa Shrine” του 2004. Εξαιρετικό ήταν και το “Day By Day” με τον κόσμο να τραγουδά “day by day, by night by night / we work and pray for peace to reign”. Στις μια παρά τέταρτο τελείωσε αυτή η φανταστική συναυλία! Μία ώρα και σαράντα πέντε λεπτά δηλαδή, γεμάτα από afro-beat και ασταμάτητο χορό! Με την Βάσω, την Αγγελική και τον Αλί, κάναμε προσπάθειες για να συναντήσουμε τον Femi Kuti. O manager του, Chris Markland ναι μεν το υποσχέθηκε, αλλά στο τέλος μας απέφυγε. Τουλάχιστον μας έδωσε το e-mail του για μελλοντική επαφή ή τηλεφωνική συνέντευξη. Οι διοργανωτές απ’ την άλλη-αν και δεν υπήρχε άλλο περιοδικό- αρνήθηκαν, όχι απλά την επαφή με τον Kuti, αλλά και να μιλήσουν μαζί μας! «Έπρεπε να το είχατε πει πριν τέσσερις μήνες» μας είπε ένας απ’ τους υπευθύνους κι απομακρύνθηκε (ούτως ή άλλως υπήρχε ένας εκνευρισμός στους διοργανωτές). Οι προσπάθειες συνεχιστήκανε και σήμερα, μα τελικά δεν έγινε τίποτα. Τέλος πάντων, αυτό που μένει ήταν η εξαιρετική εμφάνιση του Femi Kuti!