Live Review: Puppini Sisters

PDF
smaller text tool iconmedium text tool iconlarger text tool icon

   ποτέ & που: 09-01-2010 Gazarte
   εισιτήριο: 25 έως 45 €
   μπύρα: ή και μπίρα ή ζύθος

  déjà vu μεσοπολέμου!


 
 
    Όσοι βρέθηκαν στο Gazarte σε μία από τις τρεις εμφανίσεις των Puppini Sisters σίγουρα θα νόμιζαν ότι μεταφέρθηκαν στο παρελθόν, ίσως σε κάποιο καμπαρέ, την εποχή του μεσοπολέμου. Το τρίο αποτελούμενο από την Marcella Puppini από την Ιταλία και τις  Αγγλίδες Stephanie O'Brien και Kate Mullin έπαιξε τραγούδια εκείνης της εποχής αλλά και κάποια πολύ πιο σύγχρονα αλλά διασκευασμένα σ’ αυτό το στυλ. Πλαισιωμένες από μία τριμελή μπάντα (κιθάρα, ντραμς, κοντραμπάσο) έπαιξαν κι αυτές ως Puppini Philharmonic Orchestra ακορντεόν, βιολί και μελόντικα αντίστοιχα, καθώς έκαναν κι από ένα σόλο.
    Το live ξεκίνησε στις 22:30 με το κλασσικό “Bei Mir Bist Du Schon” των Andrew Sisters μαζί με το "Belleville Rendez-vous" από την ταινία κινουμένων σχεδίων «Το Τρίο της Μπελβίλ» (Les Triplettes de Belleville). Μέχρι και μισή σχεδόν ώρα μετά τα μεσάνυχτα (με ένα εικοσάλεπτο διάλειμμα ενδιάμεσα) ερμήνευσαν με τον μοναδικό τους τρόπο τραγούδια που έχουν αφήσει εποχή όπως το “Mr Sandman” των The Chordettes, το “It Don't Mean a Thing (If It Ain't Got That Swing)" του Duke Ellington (ένα από τα τραγούδια που το έχουν ερμηνεύσει πολλοί καλλιτέχνες όπως οι Django Reinhardt & Stephane Grappelli, Thelonious Monk, Ella Fitzgerald, Nina Simone, Tony Bennett, Eva Cassidy κ.α.) χρησιμοποιώντας θέματα και στίχους από τα “Puttin' On the Ritz", "Over the Rainbow", "Mambo Italiano" και "Is You Is or Is You Ain't My Baby" , το “Sway” (το αυθεντικό "?Quien sera? του Pablo Beltran Ruiz) του Dean Martin,το “Old Cape Cod” της Patti Page και το “In The Mood” που έχει ενορχηστρώσει ο Glenn Miller. Δεν έλειψε και η μεγάλη τους επιτυχία “I Can’t Believe I’m Not A Millionaire” και το "Tu Vuo Fa L’Americano” του Renato Carosone με τρομερή θεατρικότητα και χορογραφίες, σε κάτι που δεν υστέρησαν σε κανένα σημείο του live.
     Εκεί όμως που πραγματικά έκαναν την διαφορά, ήταν στις σύγχρονες διασκευές τους: το “Heart Of Glass” των Blondie, το “I Will Survive” της Gloria Gaynor και το “Walk Like An Egyptian” των Bangles με το οποίο κι έκλεισαν την συναυλία! Κερασάκι στην τούρτα αποτέλεσε το αγνώριστο “Panic” των Smiths (“Panic on the streets of London / Panic on the streets of Birmingham” σε 40’s έκδοση).
Η νέα χρονιά από συναυλιακής άποψης ξεκίνησε πολύ καλά!
 
   
 
 
 
 
 

Add comment


Security code
Refresh