Asante

    Κατά τον 8ο αιώνα η ιαπωνική μουσική ήταν κάτι μεταξύ βουδιστικών ψαλμών Shōmyō και κλασικής μουσικής Gagaku που υφίστανται από τις περιόδους Nara (740–745) και Heian (794- 1185). Το λαούτο Βiwa (που μοιάζει με την κινέζικη πίπα) δημιούργησε μια ολόκληρη σχολή ερμηνευτών. Οι πολλές παραλλαγές του και η χρησιμοποίηση του σε πολλές και διαφορετικές εκδηλώσεις, το κράτησαν ζωντανό κατά το πέρασμα των αιώνων, κάτι που ισχύει και για τα τύμπανα Taiko.

    Το διάσημο μουσικό θέατρο και χοροθέατρο της Ιαπωνίας Noh, εμφανίστηκε τον 14ο αιώνα, βασισμένο σε αρχαίους θρύλους και επικούς μύθους. Η μουσική παράγονταν από φλάουτα, κρουστά και gongs, και ήταν ιδιαίτερα παράξενη, σε αντιστοιχία με τις επίσης παράξενες Kyōgen (που σημαίνει «τρελά λόγια») απαγγελίες .

    Τρεις αιώνες μετά εμφανίστηκε και το θέατρο με τις μαριονέτες ονόματι Bunraku. Οι Ningyōtsukai χειρίζονταν τις μαριονέτες και οι Tayū έψελναν, υπό την συνοδεία του τρίχορδου οργάνου Shamisen και των τύμπανων Taiko. Επίσης, σε αυτή τη περίοδο Edo, υπήρχε και το θέατρο Kabuki, με τα τεράστια τραγούδια Nagauta και υπό τις μελωδίες των Shamisen.

    Από τον 19ο αιώνα και μετά παρουσιαστήκανε τα λεγόμενα «αυθεντικά τραγούδια» Honkyoku, που είναι σόλο Shakuhachi και Hochiku (δύο μικρές φλογέρες από μπαμπού) παιγμένα από τους μοναχούς Komusō για λόγους αυτοσυγκέντρωσης σε τελετές Zen, στις οποίες έπαιρναν μέρος και οι Samurai.

    Τα λαϊκά ιαπωνικά τραγούδια Min'yō (που είναι μετάφραση της γερμανικής λέξης Volkslied που σημαίνει «λαϊκά τραγούδια»), είναι το ό,τι πιο πρόσφατο έχει να επιδείξει η παραδοσιακή ιαπωνική μουσική, καθώς έκαναν την εμφάνισή τους τον 20ο αιώνα. Μιλούν για καθημερινά θέματα, τη φύση και κάποιους τοπικούς θρύλους κι αποπνέουν ένα ύφος νοσταλγίας. Σε αυτά τα τραγούδια ακούγεται καμιά φορά η πεντατονικής κλίμακας μουσική Okinawan με συνοδεία των Shamisen και των ιαπωνικών καστανιετών Sanba.

    Στη σύγχρονη εποχή, η ιαπωνική μουσική επηρεάστηκε πολύ από την δυτική μουσική. Η μοντέρνα Enka, η δημοφιλής μουσική της Ιαπωνίας (Hibari Misora, Kiyoshi Hikawa), η κλασική μουσική (οι Tokyo Kosei Wind Orchestra αποτελούν μια από τις καλύτερες ορχήστρες πνευστών ) και η jazz (με κορυφαίο εκπρόσωπό της τον γεννημένο στην Αμερική Sadao Watanabe) πήραν τη θέση της παραδοσιακής μουσικής.

   Από το 60 και μετά η rock μουσική κέρδισε την νεολαία, που είχε σαν ήρωες της, τους Stones, τους Beatles και τον Elvis. Το πιο διάσημο συγκρότημα που ξεπήδησε εκείνη την εποχή ήταν οι Pyg (μέλη των Group Sounds , Tempters, Spiders και των Tigers).Επίσης στα μέσα του 70 δημιουργήθηκε ένα είδος country μουσικής με κύριους εκπροσώπους τους Champloose και τους Happy End. Από εκεί και έπειτα και μέχρι σήμερα υπήρξαν συγκροτήματα που έδρασαν σε όλα τα είδη της μουσικής: rock και pop (X Japan , Shoukichi Kina που συνεργάστηκε με τον Ry Cooder, B'z, L'Arc-en-Ciel, A.B.'s) , punk (The Stalin, GISM, Garlic Boys, Asian Kung-Fu Generation) heavy metal (Angra, Skylark, Loudness), hip-hop (Dabo , Kan), electro (Yellow Magic Orchestra, Polysics), ska και reggae (Mute Beat, Tokyo Ska Paradise Orchestra).

 

παράσταση του θεάτρου Noh


η μουσική Gagaku


το θέατρο Kabuki

Older news items: