Asante

    Λίγο πριν ξεκινήσει το live, βρήκαμε μια θέση δίπλα από την σκηνή, εκεί ακριβώς που κάθονταν τα μέλη της μπάντας. Οι πιο πολλοί μας χαιρέτησαν λέγοντας μας «καλησπέρα» στα ελληνικά.
    Η συναυλία ξεκίνησε γύρω στις 22:40. Για δύο ώρες περίπου ο χώρος κατακλύστηκε από τους χάλκινους ήχους των Fanfare Tirana. Δώδεκα άτομα επί σκηνής γεμάτα από ενέργεια αλλά και πλήρη επαγγελματισμό, έπαιξαν τραγούδια από τον ένα και μοναδικό δίσκο τους (το προπέρσινο “Albanian Wedding”) αλλά και διασκευές από κλασικά βαλκανικά τραγούδια και παραδοσιακά αλβανικά , με γρήγορες εναλλαγές στο ρυθμό και πανηγυρτζίδικο συναίσθημα. Κάποια στιγμή βγήκε στην σκηνή ο φουστανελοφόρος τραγουδιστής τους Niko, που με την εκπληκτική του φωνή ερμήνευσε ανάμεσα σε άλλα, το παραδοσιακό αλβανικό τραγούδι “Janines C’I Pane Syte”. Μία από τις καλύτερες στιγμές της συναυλίας ήταν όταν ερμήνευσαν το ήρεμο “Merre Lehte”, με το γλυκό του ρυθμό να εναλλάσσεται ανάμεσα στο κλαρίνο και το σαξόφωνο. Λίγο πριν το διάλλειμα έπαιξαν και το «Αϊντε Μάλε-Τσικουλάτα» (ή όπως αλλιώς λέγεται) σε μια εκρηκτική χάλκινη έκδοση.
    Μετά το διάλειμμα, η διάθεση τους ήταν πιο αυτοσχεδιαστική, αν και ξεκίνησαν με το kitsch «αλα κατσαρός» τραγούδι της βραδιάς, που εμπνεύστηκαν όταν ήρθαν στη χώρα μας. Όταν ο τραγουδιστής Niko ανέβηκε ξανά στη σκηνή, τραγούδησε σε (άψογα) ελληνικά «έμοιαζες λιγάκι με τριανταφυλλάκι, μα με πρόδωσε κι εσύ…», για να ακολουθήσει μια ευτυχώς μικρή αναφορά στα κλισέ του Bregović. Ο ιταλός Mario Grassi, που έπαιζε darbouka και ήταν ίσως το highlight της βραδιάς, ανέλαβε να συστήσει τα μέλη του συγκροτήματος στον κόσμο που τους καταχειροκρότησε.
    Όταν τέλειωσε η συναυλία , στην μία μετά τα μεσάνυχτα, ο κόσμος άρχισε να αποχωρεί ενθουσιασμένος. Η πρώτη επίσκεψη των Fanfare Tirana στη χώρα μας είναι επιτυχημένη, αν και δύσκολα μια τόσο πανηγυρτζίδικη μπάντα μπορεί να χωρέσει σε ένα μικρό χώρο με τραπεζάκια. Τουλάχιστον απέδειξαν, όπως είχαν αποδειξει και οι Fanfare Ciocârlia το καλοκαίρι, ότι η βαλκανική μουσική είναι η ψυχή και το συναίσθημα, κάτι που ίσως ποτέ να μην κατάλαβε ο σαλονάτος Bregović και τους αντιγραφείς τύπου Πρωτοψάλτη!

 

Older news items: