Share this
Twitter
Myspace
Digg
Yahoo
Googlize this
Facebook
Wikio
Print
E-mail
Στους παραλλήλους των προκλήσεων
Κάποιος είπε πως η ιστορία είναι ένας τροχός με διαρκή κίνηση, με μια διαρκή επανάληψη των πιο διδακτικών ηττών, των πιο σπουδαίων επιλογών, πάντα στο όνομα μιας ανθρωπότητας που διψά για την αδιατάραχτη, εξελικτική της πορεία. Στη γη του ανθρώπου, στην Αφρική των αντιθέσεων, των φυλετικών συγκρούσεων, των κοινωνικών αποκλεισμών, η παραπάνω διαπίστωση αποκτά το χαρακτήρα θεωρήματος.
Δεκαετίες μετά την πτώση του αποικιακού καθεστώτος με τις ακραίες αντιλήψεις, το αβγό του φιδιού μοιάζει να επωάζεται και πάλι μες στα σπλάχνα της πλέον προηγμένης, αφρικανικής χώρας. Στη Νότιο Αφρική, της προοπτικής και της εξαθλίωσης, το πνεύμα του φυλετικού εθνικισμού βρίσκει και πάλι πρόσφορο έδαφος για να τραφεί και να δώσει ξανά τις γνώριμες πληγές του.
Οι Αφρικανέρς, όπως ονομάζονται οι λευκοί κάτοικοι της Νοτίου Αφρικής, οι οποίοι προκάλεσαν τόσα προβλήματα στη χώρα με την ξεκάθαρη πρόθεση αποκλεισμού του αυτόχθονου πληθυσμού, συντηρούν ακόμα το άσβηστο πνεύμα του άκρατου εθνικισμού. Περιθωριοποιημένοι από επιλογή, δεν συγχωρούν την εξομοίωσή τους με το μαύρο στοιχείο και πενθούν διαρκώς το περασμένο μεγαλείο του Άπαρτχαϊντ. Η συνύπαρξη δεν ευδοκιμεί και στη γη του Μαντέλα σαλεύει ξανά η φωτιά του μίσους.
Μερικά εικοσιτετράωρα πριν, ένας λευκός, μεσήλικας άνδρας, ονόματι Γιουτζίν Τερμπλάνς σωριάζεται νεκρός από τα χτυπήματα της σιδερόβεργας. Οι φυσικοί αυτουργοί του εγκλήματος παραδίνονται οικειοθελώς στο πλησιέστερο, αστυνομικό τμήμα και τα γεγονότα αρχίζουν να δίνουν τις ολέθριες συνέπειές τους. Το θύμα, δεν αποτελούσε ένα τυχαίο πρόσωπο, μα τον ηγέτη του Κινήματος Αντίστασης των Αφρικανέρς (AWB), όπως ονομάζεται η πολιτική παράταξη που συντηρεί τα κατάλοιπα της μισαλλοδοξίας. Υπαίτιοι δυο εργάτες, μέλη της τοπικής κοινωνίας της πόλης Βέντερσντορπ, οι οποίοι δεν ανέχτηκαν τη μη καταβολή των δεδουλευμένων για την παροχή χειρωνακτικής εργασίας. Υπαίτιοι και όχι ένοχοι οι δύο νεαροί 15 και 27 χρόνων αντίστοιχα, προσωποποιούν την αναμενόμενη αντίδραση ανθρώπων που έχουν ανατραφεί με τη γνώση των προηγούμενων γενεών, εκείνων που δοκιμάζονταν από τις φυλακίσεις, τη φτώχεια, τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Οι νέοι της Νοτίου Αφρικής συνιστούν παιδιά και μέλη οικογενειών που ακόμα θρηνούν την αναίτια σφαγή ενός ή περισσοτέρων μελών τους. Η πραγματικότητα αυτή δεν νομιμοποιεί το βίαιο θάνατο του μεσήλικα άνδρα. Σε καμία περίπτωση όμως δεν δικαιολογείται και η ύπαρξη κατάλοιπων από την εποχή των φυλετικών διακρίσεων. Ύπαρξη η οποία σε κάθε περίπτωση συνιστά την καλύτερη εγγύηση για την αναζωπύρωση τραγικών καταστάσεων.
Αλληλοκατηγορίες, συγκλίνουσες απόψεις, καλές προθέσεις. Η ανθρωπότητα τώρα ξέρει πως δεν αρκούν. Δεν αρκούν οι καταδικαστικές δηλώσεις των κυβερνητικών εκπροσώπων. Δεν επαρκούν τα παρηγορητικά λόγια μιας διεθνούς κοινότητας που πάντα διστάζει και τελικά παλινωδεί ανάμεσα στα συμφέροντα και τις αναγκαίες δηλώσεις ανθρωπιάς. Οι Κασσάνδρες ήδη θρηνούν ακόμα μια γενιά νέων ανθρώπων, θυσία στο βωμό της πολιτικής. Η Νότιος Αφρική ετοιμάζεται να βιώσει ακόμα μια τραγωδία αν η διεθνής, κοινή γνώμη δεν αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες. Ο αποκλεισμός ακραίων, πολιτικών σχηματισμών από τις δημοκρατικές διαδικασίες, η περιθωριοποίηση εκφραστών του μίσους και από τις δύο πλευρές, η αλλαγή πλεύσης από την πλευρά της Δύσης, όσον αφορά τις πρακτικές του διαίρει και βασίλευε, μπορούν να αποτελέσουν ειλικρινείς προθέσεις. Αρκεί ο συσχετισμός του λαβάρου των Αφρικάνερς με εκείνο το σύμβολο που σκέπασε την Ευρώπη λίγες δεκαετίες μονάχα για να κατανοήσει κανείς την επικινδυνότητα της κατάστασης.
Ο Γιουτζίν Τέρμπλάνς είναι ένα ακόμα θύμα του φυλετικού μίσους. Η Νότιος Αφρική, ματώνει ακόμα και τούτη η διαπίστωση είναι η πιο τραγική απόδειξη της ανεπάρκειας για την παγκόσμια κοινωνία και τους ελλιπείς θεσμούς της. Για εκείνα τα δύο παιδιά που σκότωσαν, το μεγαλύτερο βάρος δεν είναι η πράξη, αλλά οι μνήμες και η γνώση που κουβαλούν. Η ανυπαρξία προοπτικής και η ζωή που ξοδεύεται για χρόνια συνιστούν τη σημαία και τον ύμνο μιας αιώνια δοκιμαζόμενης πατρίδας.
Υγ. Το 2001, ο Τερμπλάνς κλείστηκε τρία χρόνια στη φυλακή για βίαιη επίθεση εναντίον δύο μαύρων. Τρία χρόνια αργότερα, εν τούτοις, ψηφίστηκε 25ος σε μια πανεθνική έρευνα για την ανάδειξη των 100 μεγαλύτερων Νοτιοαφρικανών...
