Share this
Twitter
Myspace
Digg
Yahoo
Googlize this
Facebook
Wikio
Print
E-mail
Make a wish..
Απόψε ας μιλήσουμε για πιθανότητες.
Δηλαδή για προσδοκίες.
Και για φαντασιώσεις.
Όπως και για μικρές χρωματιστές ευαίσθητες και αγνές φιλοδοξίες.
Πάνω στη λευκή μας κόλλα, κάθε λέξη αποτελεί μια εικόνα. Στο χέρι μας είναι, αν πάνω του αποτυπώσουμε την άνοιξη ή τη βαρυχειμωνιά. Και εξαρτάται από μας, αν βγαίνει κάποιο νόημα ή αν ξεμπερδεύουμε με μια ασπρόμαυρη μουτζούρα.
Έχουμε ύλη και αντιύλη, και όλα τ’ αστέρια με το μέρος μας. Κάποιος εκεί πάνω, μας περιμένει να πάρουμε μπρος και να αποφασίσουμε επιτέλους τι θέλουμε. Κι όταν το κάνουμε, θα ξεκινήσει μια ολόκληρη γιορτή επάνω στον καμβά, φτάνει να το’ χει ζητήσει πάνω απ’ όλα η ψυχή μας.
Ως άνθρωποι ασφυκτιούμε το ίδιο μέσα στην πνιγερή πόλη ή στο πιο απόμερο νησί και για τους ίδιους ακριβώς λόγους. Πουθενά δεν θα βρεις γαλήνη όταν κουβαλάς μέσα σου το χάος. Μου λες, από το να βλέπεις όλο θλιμμένα πρόσωπα προτιμάς την απομόνωση και το καταλαβαίνω αλλά.. εγώ ακόμα περιμένω να ακούσω την ευχή σου.
Ευχήσου για άλλους δύστυχους ανθρώπους αν σε τρώνε οι ευαισθησίες σου, αλλά κάνε το γρήγορα. Αφού έτσι μόνο μπορείς να βοηθήσεις και αυτό είναι που πρέπει να κάνεις. Ίσως έτσι νιώσεις πιο ευτυχής και σου δίνουμε έξτρα πόντους γι’ αυτό. Ο οίκτος σου πάντως ως τώρα δεν έχει βοηθήσει κανέναν. Οι ευχές σου όμως ίσως έχουνε σώσει ζωές.
«Ζήτα και θα λάβεις» ήτανε η φράση και δεν ξέρω πόσο πιο σαφής θα μπορούσε να γίνει. Δωράκια απλά ή ακριβά, μικρές σπίθες ή πυροτεχνήματα, όλα γίνονται εφικτά όταν συνοδεύονται από τις αγνές μας προθέσεις. Μόνο αυτές κινούν τα νήματα, τις εξισώσεις και τις αόρατες χορδές, αυτές και μόνο μετακινούν βουνά και κβαντικά σύμπαντα.
Γιατί κάποιος εκεί πάνω έχει βαρεθεί να ακούει την γκρίνια μας και τα παράπονα και τις χυδαίες απαιτήσεις. Καπρίτσια και ακαθόριστες ορέξεις που αλλάζουν κάθε τρεις..
Αλλά κυρίως γιατί είμαστε ένα, και η κάθε σου κακοκεφιά μ’ αγγίζει τόσο που διαρκεί όσο μια γκρίζα μου ημέρα. Κάθε σου πικρόχολη λέξη ένα δικό μου γκρέμισμα, και κάθε σου απογοήτευση μια ακόμη χαμένη μας στιγμή.
Όταν ξέρω ότι από τη γλύκα σου μπορούν να ανθίσουν και τα πιο μαραμένα, από τα λόγια σου τα όμορφα φωτίζονται σκοτάδια.. και είναι το χαμόγελό σου που με κάνει να θέλω να ζω..
Έτσι γίνονται πράξη τα όνειρα, οι ευχές και οι μικροί ή μεγάλοι μας στόχοι κυνηγώντας αυτό που λέμε ευτυχία. Όλα μας δωρίζονται με θρίαμβο, ως η άξια ανταμοιβή των πιο αγνών μας προθέσεων.
Οπότε απόψε ας αφήσουμε όλα τ’ άλλα για άλλη μέρα. Δουλειά, λεφτά, αγωνίες, ζόρια και σεκλέτια ας πάνε όλα στο παλιάμπελο.
Απόψε ας παγώσουμε το χρόνο για λίγο, ας σταματήσουμε να τρέχουμε σαν τους τρελούς δεξιά κι αριστερά, ας μείνουμε μέσα απόψε.. και ας κάτσουμε να μιλήσουμε για πιθανότητες..
