Share this
Twitter
Myspace
Digg
Yahoo
Googlize this
Facebook
Wikio
Print
E-mail
Και παίρνω ευθύνη και αποκλείω…
Το 2010 είναι για την Ευρωπαϊκή Ένωση έτος για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού…και ξέρεις ε… αυτά δεν είναι έννοιες είναι πραγματικότητες.
Έβαλα στην άκρη για λίγο τον εαυτό μου και πνίγηκα… και τότε είπα να βάλω εσένα και τότε ένοιωσα πιο μόνος από ποτέ. Σε αυτό το οικονομικό και κοινωνικό ξεδιάλεγμα μένουν πολλοί απέξω.
Έτσι έμαθα να κάνω πίσω, να μένω στον μικρόκοσμο μου και να μην μπορώ να βγω από αυτόν. Να είμαι πάντα πολύ απασχολημένος και πολύ κουρασμένος για να δω γύρω μου, έτσι έμεινα εκτός. Είναι λίγο αυτό που μπορώ να κάνω αλλά με έμαθαν να το πιστεύω, μόνο και μόνο για να μην το κάνω ούτε αυτό το λίγο τελικά.
Έτσι έμαθα να μην έχω να απαντήσω όταν κάποιο παιδί με ρωτήσει γιατί δεν σπούδασε, γιατί δεν έχει να φάει, γιατί δεν ξέρει όσα έμαθα εγώ, γιατί δεν ελπίζει και γιατί δεν είναι παιδί. Το μάθημα του αποκλεισμού είχε και εντατικές μεθόδους για το πώς να μην νιώθω τύψεις.
Αλλά εμένα μου αρέσει να ξεχωρίζω και έτσι βρήκα έναν τρόπο. Μπορώ να γίνω σημαντικός, πολύ σημαντικός για όσους ανθρώπους με έχουν ανάγκη, να γίνω η ευκαιρία τους.
Δεν έχει ανάγκη η ζωή από περιθώρια, έχει ανάγκη από ευκαιρίες. Δεν υπάρχει δίλημμα στα δικαιώματα. Δεν πρέπει κάποιος να χάσει για να κερδίσει κάποιος άλλος, δεν είναι αυτό νόμος. Είμαστε στην ίδια αγέλη εμείς οι άνθρωποι και έχουμε οργανωθεί σαν να είμαστε διαφορετικά είδη. Πρώτη φορά ένα είδος διαφέρει από κάποιο άλλο με βάση το πόσα αγαθά έχει στην φωλιά του ή με βάση το σε ποια μεριά του δάσους γεννήθηκε.
Φυλακή, Ναρκωτικά, Πορνεία, Βία, Παραβατικότητα, Φτώχεια, Προβλήματα υγείας, Εξωτερική εμφάνιση, Αναπηρία όλα τους συμπτώματα και κανένα δεν αφαιρει την ανθρωπινή υπόσταση αν ο διπλανός δεν το κάνει πρώτος.
