Υποχρεωτικές γιορτές

...και καθήκον κανένα

Έρχονται οι γιορτές και όλοι μπαίνουμε σε μια διαδικασία… εορταστική. Αυτό από μονό του γεννά μια υποχρέωση να είμαστε χαρούμενοι και σε καλή διάθεση. Να βάλουμε τα γιορτινά μας και να αφεθούμε στην εποχή. Να αγοράσουμε, να κάνουμε δώρα και να κάνουμε μια προγραμματισμένη εξαίρεση στην καθημερινότητα.

Σαν να έχουμε ανάγκη να ορίζουμε τα πράγματα για να τα χαιρόμαστε, σαν η ανάγκη μας να είναι και να υπάρχει μέσα στην εντολή, έτσι για να μπορούμε να υπάκουμε. Και τι γίνεται άραγε με εκείνους που δεν έχουν την δυνατότητα να υπακούσουν… εκείνους τους ανθρώπους που δεν μπορούν να χαρούν ακόμα και σε μια στημένη ατμόσφαιρα. Μήπως πρέπει να δημιουργήσουμε και να κατασκευάσουμε τις υποχρεωτικές γιορτές των φτωχών, μόνων και δυσκολεμένων ανθρώπων. Μια νέα γιορτή όπου θα μπορούν να συμμετέχουν όλοι, μια γιορτή που ο καθένας θα γιορτάζει με το να δίνει χαρά σε κάποιον που την έχει ανάγκη. Μια γιορτή που δεν θα ξεχνά τα προβλήματα αλλά θα θυμάται τα προβλήματα των άλλων.

Αλήθεια, δεν έχουμε ανάγκη για περιτύλιγμα πια, το χορτάσαμε και μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτό. Μπορεί έτσι να μάθουμε πως να μας κρατά και να μας μένει αυτή η αίσθηση του γεμάτου που νοιώσαμε όταν πήραμε τον ακριβό μας νέο υπολογιστή, αλλά που έφυγε από τα χέρια μας την επόμενη ώρα.

Τουλάχιστον να μην βάζουμε τα δυνατά μας να κάνουμε την ατμόσφαιρα όσο πιο τεχνητά όμορφη γίνεται, έτσι δεν θα πληγώνουμε τους άλλους με το να τους δείχνουμε πόσο πραγματικά διαφέρουμε εμείς οι «γεμάτοι» και ευτυχισμένοι. Βεβαία είναι σημαντικό να έχουμε με κάποιον να συγκριθούμε για να νοιώθουμε σημαντικοί. Ίσως έτσι και όσοι από εμάς είναι μονοί να δουν το ψεύτικο και το δύσκολο εκείνων που έχουν κρυφτεί από την άλλη όχθη και το αρνούνται.

Τέρμα οι υποχρεώσεις ας αρχίσουν τα καθήκοντα…

Older news items:

Next page >>

Asante

Υποχρεωτικές γιορτές

Add comment