
μήπως ο μετανάστης δεν είναι η
σύγχρονη εκδοχή του πολίτη της γης;
Όταν πάντα υπάρχει μια παγκόσμια ημέρα για κάτι, είναι γιατί κάπου κάνουμε λάθος. Είναι σαν να ξορκίζουμε την αδιαφορία μας για ένα γεγονός και βάζοντας το σε μια βιτρίνα μειώνουμε τις τύψεις μας.
Η σημερινή, 18η Δεκεμβρίου είναι η παγκόσμια ημέρα για τον μετανάστη. Αυτό τι σημαίνει; Ότι για αυτή τη μέρα ο κόσμος ίσως ευαισθητοποιηθεί και δει, έστω και με λίγη συμπάθεια τους μετανάστες. Και τις υπόλοιπες μέρες τι γίνεται; Ξαναγυρνάμε στον ωχαδερφισμό και στην μιζέρια του «κοιτάω την πάρτη μου»;
Πώς μπορεί να ξεφύγει ο σύγχρονος άνθρωπος και ειδικά ο «δυτικός» από τον ατομικισμό του; Πώς θα καταλάβει τον λόγο και το σθένος που χρειάζεται ένας άνθρωπος να παρατήσει τον τόπο που αγαπά και να βρεθεί ίσως και χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από εκεί που τον σέβονται για να καταλήξει εκεί που το λιγότερο κακό γι’ αυτόν είναι η αδιαφορία;
Και είναι αντικειμενικά το λιγότερο κακό το να αδιαφορήσουν γι’ αυτόν, με τόσες ρατσιστικές τάσεις που κυριαρχούν στις μέρες μας.
Ο μετανάστης είναι ο πολίτης της γης. Αυτός που ψάχνει μέσω της μετακίνησης του ένα καλύτερο μέλλον. Το μεγαλύτερο εμπόδιο του είναι οι προκαταλήψεις.
Ο κοινωνικός αποκλεισμός και οι προκαταλήψεις είναι μια μάστιγα που ταλανίζει την ανθρωπότητα από την αρχαιότητα. Αν υπάρχει τρόπος διαφυγής, είναι το να ξεφύγουμε από την στενομυαλιά. Να δούμε ανοιχτά, πως το προσωπικό μας συμφέρον δεν έρχεται σε αντίθεση με αυτό του γείτονά μας, του συμπολίτη μας ή του πατριώτη μας. Όποιος κι αν είναι αυτός και απ’ όπου και είναι! Ότι χρώμα κι αν έχει, ότι θρησκεία κι αν πιστεύει. Ποίος άραγε μπορεί να ορίσει τι είναι το σωστό; Μήπως ο Χίτλερ δεν προσπάθησε να ορίσει τον τέλειο άνθρωπο με την σωστή καταγωγή, το σωστό χρώμα και την σωστή διάπλαση; Μήπως δεν αιματοκύλησε όλη την ανθρωπότητα;
Αν στις μέρες μας έχει χαθεί μια έννοια, είναι αυτή της ανθρωπιάς. Του συνανθρώπου. Της από κοινού πόρευσης. Του ουμανισμού.
«Σκέφτομαι σημαίνει αλλάζω» έγραφε ο Μπέρτολτ Μπρέχτ στις ιστορίες του Κου Κόϋνερ. Ας σκεφτούμε λοιπόν για να αλλάξουμε. Πρώτα τους εαυτούς μας και μετά όλα τ’ άλλα…
Η σημερινή, 18η Δεκεμβρίου είναι η παγκόσμια ημέρα για τον μετανάστη. Αυτό τι σημαίνει; Ότι για αυτή τη μέρα ο κόσμος ίσως ευαισθητοποιηθεί και δει, έστω και με λίγη συμπάθεια τους μετανάστες. Και τις υπόλοιπες μέρες τι γίνεται; Ξαναγυρνάμε στον ωχαδερφισμό και στην μιζέρια του «κοιτάω την πάρτη μου»;
Πώς μπορεί να ξεφύγει ο σύγχρονος άνθρωπος και ειδικά ο «δυτικός» από τον ατομικισμό του; Πώς θα καταλάβει τον λόγο και το σθένος που χρειάζεται ένας άνθρωπος να παρατήσει τον τόπο που αγαπά και να βρεθεί ίσως και χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από εκεί που τον σέβονται για να καταλήξει εκεί που το λιγότερο κακό γι’ αυτόν είναι η αδιαφορία;
Και είναι αντικειμενικά το λιγότερο κακό το να αδιαφορήσουν γι’ αυτόν, με τόσες ρατσιστικές τάσεις που κυριαρχούν στις μέρες μας.
Ο μετανάστης είναι ο πολίτης της γης. Αυτός που ψάχνει μέσω της μετακίνησης του ένα καλύτερο μέλλον. Το μεγαλύτερο εμπόδιο του είναι οι προκαταλήψεις.
Ο κοινωνικός αποκλεισμός και οι προκαταλήψεις είναι μια μάστιγα που ταλανίζει την ανθρωπότητα από την αρχαιότητα. Αν υπάρχει τρόπος διαφυγής, είναι το να ξεφύγουμε από την στενομυαλιά. Να δούμε ανοιχτά, πως το προσωπικό μας συμφέρον δεν έρχεται σε αντίθεση με αυτό του γείτονά μας, του συμπολίτη μας ή του πατριώτη μας. Όποιος κι αν είναι αυτός και απ’ όπου και είναι! Ότι χρώμα κι αν έχει, ότι θρησκεία κι αν πιστεύει. Ποίος άραγε μπορεί να ορίσει τι είναι το σωστό; Μήπως ο Χίτλερ δεν προσπάθησε να ορίσει τον τέλειο άνθρωπο με την σωστή καταγωγή, το σωστό χρώμα και την σωστή διάπλαση; Μήπως δεν αιματοκύλησε όλη την ανθρωπότητα;
Αν στις μέρες μας έχει χαθεί μια έννοια, είναι αυτή της ανθρωπιάς. Του συνανθρώπου. Της από κοινού πόρευσης. Του ουμανισμού.
«Σκέφτομαι σημαίνει αλλάζω» έγραφε ο Μπέρτολτ Μπρέχτ στις ιστορίες του Κου Κόϋνερ. Ας σκεφτούμε λοιπόν για να αλλάξουμε. Πρώτα τους εαυτούς μας και μετά όλα τ’ άλλα…
Older news items:
- Η ευθύνη σου
- Η Ευρώπη του Σήμερα
- Μην Φιμώνετε τα 2/3 του πλανήτη!
- Η ομοφυλοφιλία δεν είναι ο εχθρός μας
- Και φέτος πάλι 15 χρονών...
- Ένα γράμμα
- Βιτριόλι σε όποιον σηκώνει κεφάλι;
- Urban feelings..
- To AIDS δεν κάνει διακρίσεις. Οι άνθρωποι όμως κάνουν.
- Για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS

Twitter
Myspace
Digg
Yahoo
Googlize this
Facebook
Wikio