Θείος Άνεμος

PDF
smaller text tool iconmedium text tool iconlarger text tool icon

 

 

   Η ιστορία των Καμικάζι


   
 
    Αυτή ήταν τακτική που χρησιμοποιούσαν οι Ιάπωνες πιλότοι ως ύστατο αμυντικό μέσο ενάντια στον αμερικανικό στόλο του ειρηνικού. Εφαρμόστηκε στα τελευταία στάδια του πολέμου του ειρηνικού, λίγο πριν την τελική ιαπωνική συνθηκολόγηση. Ήταν επιθέσεις αυτοκτονίας των Ιαπώνων πιλότων ενάντια στα αμερικανικά πλοία και αεροπλανοφόρα. Μια τακτική η οποία στηρίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στον κώδικα των σαμουράι (samurai) και τον στρατιωτικό κώδικα που ονομάζεται Μπουσίντο (bushido).
    Στην Ιαπωνία η ατομική  θυσία αποτελεί το πρώτο βήμα της στρατιωτικής εκπαίδευσης. Ο ιαπωνικός στρατιωτικός κώδικας Μπουσίντο, είναι διαποτισμένος από την ακόλουθη έννοια: ο θάνατος υπέρ του αυτοκράτορα αποτελεί μια ένδοξη και εύκολη υποχρέωση. Ο στρατιώτης που θα προσφέρει τη ζωή του για το ιερότερο σκοπό θα καταλάβει μια θέση ανάμεσα στις κάμι, στις ψυχές που προστατεύουν την Αιώνια Ιαπωνία.
    Καμικάζι ή όπως είναι ορθότερο Καμικάζε (Kamikaze), σημαίνει Θείος Άνεμος. Εφαρμόστηκε για πρώτη φορά μετά την μάχη στις Μαριάννες νήσους , βόρεια του αρχιπελάγους των Φιλιππίνων τον Ιούνιο του 1944. Εμπνευστής ήταν ο κυβερνήτης Εϊκίρο Γιο (Eiichiro Jyo) του αεροπλανοφόρου Τσιγιόντα (Chiyoda), ο οποίος ως ύστατο αμυντικό μέσο ζήτησε την άδεια από το Γενικό Επιτελείο για επιθέσεις αυτοκτονία. Η άδεια δόθηκε, αλλά ο ίδιος είχε πνιγεί στις 25 Οκτωβρίου στις μάχες της νήσου Λέιτε.
    Ο πρώτος τύπος αεροπλάνου που χρησιμοποιήθηκε ήταν το Mitsubishi A6M Reisen ή Ζερό (Zero) κατά την αεροπορική αργκό. Ο Μασαφούνι Αρίμα (Masafumi Arima) ήταν ο πρώτος Ιάπωνας πιλότος αυτοκτονίας, ο οποίος κατάφερε να βυθίσει ένα αεροπλανοφόρο.
 

 
    Ο αντιναύαρχος Τακιγίρο Ονίσι (Takijiro Onisi) μαζί με την σύμφωνη γνώμη του ναυάρχου Ισορούκου Γιαμαμότο (Isoroku Yamamoto), προχώρησε στην συγκρότηση των πρώτων αεροπορικών ταγμάτων αυτοκτονίας. Οι δυο τους ήταν οι εμπνευστές και σχεδιαστές της επίθεσης στο Περλ Χάρμπορ. Οι πρώτοι τέσσερις στολίσκοι, Σικισίμα, Γιαμάτο, Ασάχι και Γιαμαζακούρα που δημιουργήθηκαν έφεραν τα ονόματα στίχων ποιήματος.
    Η τεχνική που χρησιμοποιήθηκε από τους Καμικάζι ήταν από τις απλούστερες της αεροπορικής τέχνης. Ένα αεροπλάνο τύπου Zero απογειωνόταν από το αεροπλανοφόρο και κατευθύνονταν προς τον στόχο. Το ύψος πτήσης ανέρχονταν περίπου στα 10000 πόδια. Στα 4 με 5 μίλια πριν τον στόχο βυθιζόταν με πλήρη στοιχειά του κινητήρα, για μέγιστη ταχύτητα, για να αποφύγει το αντιαεροπορικό μπαράζ από το αεροπλανοφόρο και τα πλοία συνοδείας. Ένα χιλιόμετρο πριν τον στόχο το αεροπλάνο οριζοντιωνόταν και με μέγιστη ταχύτητα από το ύψος τον κυμάτων χτυπούσε τον στόχο του. Το αντιαεροπορικό μπαράζ ήταν τόσο πυκνό που συνήθως το αεροπλάνο ανατιναζόταν ακόμη και ένα χιλιόμετρο μακριά από τον στόχο.
Όταν όμως κατόρθωνε να βρει στόχο το αντίπαλο πλοίο βυθίζονταν περνώντας στο θάνατο σχεδόν όλο το πλήρωμα. Ειδικά στις περιπτώσεις που το αεροπλάνο χτύπαγε την αποθήκη πυρομαχικών του πλοίου. Σε μια μονό περίπτωση στης 19 Μαρτίου 1945 η βύθιση του αεροπλανοφόρου Franklin παρέσυρε στον θάνατο 800 Αμερικανούς ναύτες.
 


    Επειδή όλα τα πράγματα στην ζωή εξελίσσονται έτσι και οι Ιάπωνες τεχνικοί κατασκεύασαν ένα καθαρά εξειδικευμένο αεροπλάνο αυτοκτονίας: το Γιοκοσούκα Όκα (Yokosuka Ohka) που στα ελληνικά σημαίνει άνθος κερασιάς. Αυτό το περίεργο αεροπλάνο, που το σχήμα του θύμιζε τορπίλη με φτερά, ήταν εφοδιασμένο με ενάμιση τόνο εκρηκτικά και το Cockpit (θάλαμος διακυβέρνησης) του βρισκόταν αρκετά πίσω στην άτρακτο για την εξισορρόπηση του κέντρου βάρους. Προωθούταν από ένα πυραυλοκινητήρα ώσης 700 περίπου κιλών. Ήταν ένα παρασιτικό αεροπλάνο, που δεν μπορούσε το ίδιο να απογειωθεί, αλλά το εξαπέλυε ένα μεγαλύτερο μητρικό αεροπλάνο. Ανέπτυσσε ταχύτητες της τάξεως των 650-900χλμ την ώρα σε βύθιση, αρκετά κοντά στο φάσμα της ταχύτητας του ήχου, και ήταν πιο δύσκολο να αναχαιτιστεί. Ήταν πιο επικίνδυνα για τον πιλότο των Yokosuka Ohka παρά για τους Αμερικανούς. Η αιτία ήταν τα πολύ δύσκολα έως επικίνδυνα πτητικά του χαρακτηριστικά.
 
 
 
    Οι επιτυχίες των καμικάζι ήταν τόσες πολλές, στην αρχή τουλάχιστον, που ο απλός ιαπωνικός λαός τους υποστήριζε με θέρμη και ήταν τιμή για κάθε οικογένεια να έχει έναν καμικάζι. Η έκκληση για την ύστατη θυσία πέρασε από τους κόλπους του Στρατεύματος και στο Πανεπιστήμιο. Δεν ήταν λίγοι οι φοιτητές που καταταγήκαν και θυσιαστήκαν ως καμικάζι. Οι ιαπωνικές απώλειες τόσο σε έμψυχο υλικό όσο και σε μέσα ήταν τεράστιες. Οι αμερικανικές απώλειες ακόμη μεγαλύτερες. Όμως δεν ήταν ικανές να γυρίσουν το ποτάμι της Ιστορίας πίσω. Απλά φόβισαν τόσο πολύ την αμερικανική στρατιωτική και πολιτική ηγεσία που αναγκαστήκαν να χρησιμοποιήσουν δύο φορές την μεγάλη Βόμβα…
    Πριν την αναχώρηση ο πιλότος έκανε μπάνιο, φορούσε καθαρή φόρμα πτήσης και έδενε στο μέτωπο του το χασαμάκι (hasamaki). Ένα άσπρο ύφασμα που συμβολίζει το αγνό πνεύμα θυσίας υπέρ της Ιαπωνίας. Προσευχόταν στο Θεό και έπαιρνε μαζί του το σπαθί των σαμουράι. Έβαζε τότε μπροστά τον κινητήρα του αεροπλάνου και απογειωνότανε προς τον θάνατο.
    Συνολικά 4615 καμικάζι ηλικίας 20-25 χρονών θυσιαστήκαν υπέρ της τιμής της Ιαπωνίας.
 

 

Add comment


Security code
Refresh