Share this
Twitter
Myspace
Digg
Yahoo
Googlize this
Facebook
Wikio
Print
E-mail
ο εμφύλιος πόλεμος της Ρουάντα
Το 1994, στη Ρουάντα έλαβε χώρα μια πρωτοφανή επιχείρηση εθνοκάθαρσης με θύματα τους Τούτσι, οι οποίοι αποτελούσαν μέχρι εκείνη τη στιγμή περίπου το 30% του πληθυσμού.
Σύμφωνα με τη Xαμιτική Υπόθεση, οι Τούτσι θεωρήθηκαν από τους πρώτους λευκούς που έφτασαν στη χώρα ως απόγονοι του Χαμ, του γιου του Νώε άρα λευκοί γεννητικά οι οποίοι απέκτησαν πιο σκούρο δέρμα λόγω του Νώε ο οποίος καταράστηκε τον γιο του τον Χαμ δίνοντας του μαύρο δέρμα. Ο λόγος που έγινε αυτό ήταν η πεποίθηση των λευκών εξερευνητών της Αφρικής ότι οι Αφρικανοί, λόγω του ότι ανήκαν σε διαφορετική και άρα κατώτερη φυλή ήταν ανίκανοι να αναπτύξουν πολιτισμό. Φτάνοντας στη Ρουάντα αντίκρισαν ένα εξαιρετικά ανεπτυγμένο βασίλειο και η πιο λογική εξήγηση που μπόρεσαν να δώσουν σε αυτό ήταν ότι ο λαός που τον είχε αναπτύξει δεν ήταν Αφρικανοί αλλά λευκοί!!! Κατακτώντας τη Ρουάντα διατήρησαν την ιεραρχία του προηγούμενου καθεστώτος πριμοδοτώντας τους Τούτσι ως ανώτερη φυλή και υποβιβάζοντας τους Χούτου οι οποίοι αν και πληθυσμιακά ήταν η πλειοψηφία, είχαν ελάχιστη συμμετοχή τόσο στη διοίκηση όσο και στον καταμερισμού του πλούτου.
Η μορφή που παίρνει η βία, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις εμφύλιας σύρραξης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την κουλτούρα του κάθε λαού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Ρουάντα, όπου κατά την περίοδο της γενοκτονίας των Τούτσι από τους Χούτου το 1994, η βία πηρέ πολύ συγκριμένες μορφές η φύση των οποίων όμως γίνεται απόλυτα κατανοητή αν ανατρέξει κανείς στην ιστορία, την κουλτούρα, τα ήθη και τα έθιμα της περιοχής.
Τον ένα μήνα που διήρκησε η γενοκτονία, δολοφονηθήκαν περίπου ένα εκατομμύριο Τούτσι. Τα πτώματα βρίσκονταν πεταμένα στα ποτάμια η δίπλα στις οδικές αρτηρίες της χώρας με κομμένα τα γεννητικά όργανα η τα στήθη και διαλυμένα γεννητικά και πεπτικά συστήματα. Για ποιο λόγο όμως η βία πήρε τις συγκριμένες μορφές;
Στη Ρουάντα, οι Χούτου χρησιμοποίησαν βίαιες μεθόδους για να εξοντώσουν τους Τούτσι οι οποίες για κάποιον που δεν είχε σχέση με τη χώρα φαίνονταν απλά παρανοϊκές. Η βία όμως είναι πάντα και συμβολική και γι’ αυτό οι μορφές που παίρνει διαφέρουν από τόπο σε τόπο. Στην Ρουάντα σχετίζονταν άμεσα με την κίνηση ανθρώπων, ουσιών και υγρών καθώς και με κανάλια, αρτηρίες, ποτάμια, δρόμους και μονοπάτια, δηλαδή όλα τα μέσα μέσω των οποίων μετακινούνται οι άνθρωποι και ρέουν τα υγρά μέσα στο σώμα τους.
Η έννοια της ροής είναι κεντρική σε συμβολικό και τελετουργικό επίπεδο στη Ρουάντα. Το αίμα, το σπέρμα, το μητρικό γάλα και το αίμα της περιόδου μαζί με την ανεμπόδιστη ροη της τροφής από το στόμα στον πρωκτό συμβολίζουν την υγεία. Μια οποιαδήποτε παθολογική κατάσταση χαρακτηρίζεται από την υπερβολική ροη η την έλλειψη της και αυτό μπορεί να είναι δείγμα ασθένειας, υπογονιμότητα η ακόμα και θάνατο. Στην παραδοσιακή ιατρική της περιοχής, στόχος ήταν η αποκατάσταση της φυσιολογικής ροής των σωματικών υγρών. Ταυτόχρονα το ίδιο το κράτος είχε συμβολικά τη μορφή ενός ανθρώπου με τα ποτάμια και τους δρόμους να παίζουν το ρόλο των φλεβών και των αρτηριών. Οι Χούτου, κόβοντας τα γεννητικά όργανα των ανδρών και τα στήθη των γυναικών ουσιαστικά κατέστρεφαν σε συμβολικό επίπεδο την ισορροπία και διατάρασσαν την ροη των υγρών στο σώμα. Το ίδιο συνέβαινε και στις περιπτώσεις όπου κατέστρεφαν το πεπτικό σύστημα των Τούτσι. Το ότι οι νεκροί πετιούνταν στα ποτάμια η παρατιόνταν στα πλαϊνά των δρόμων είχε και αυτό συμβολικό χαρακτήρα- τα ποτάμια και οι δρόμοι θα μετέφεραν τους Τούτσι οι οποίοι συμβόλιζαν το ξένο σώμα από τη Ρουάντα, θα απέλασαν τη χώρα από την αρρώστια και θα αποκαθίστατο η φυσιολογική ροη των υγρών. Η παρομοίωση της χώρας με ασθενή και των Τούτσι ως ξένου σώματος, ήταν κυρίαρχο στοιχείο της ρητορικής που εξώθησε στη γενοκτονία καθώς και αυτής που επικράτησε κατά τη διάρκεια της.
