Share this
Twitter
Myspace
Digg
Yahoo
Googlize this
Facebook
Wikio
Print
E-mail
Η ιστορία λύνει τη σιωπή της
Η ιστορία λύνει τη σιωπή της. Ύστερα από την πτώση του τείχους και την εκτόνωση του ψυχροπολεμικού κλίματος στην κεντρική Ευρώπη, τα αιώνια μυστικά φτάνουν στο φως. Οι πληροφορίες που κοινοποιούνται μιλούν για ένα καθεστώς που απαξίωσε την ανθρώπινη ζωή και την κατέστησε εμπορεύσιμη. Άκρως αναλώσιμη. Οι άνθρωποι στριμώχτηκαν μες σε ένα επίσημο περιθώριο. Ακραίες καταστάσεις, απόλυτα οργανωμένες από τις επίσημες αρχές. Μες σε ένα κλίμα αβεβαιότητας και βαθιάς ανέχειας οι κοινωνικές ομάδες απώλεσαν τα χαρακτηριστικά τους. Η επιβίωση μες σε ένα κλίμα εκφοβισμού συνιστούσε το μόνο ενδιαφέρον των ανθρώπων.
Η Ανατολική Γερμανία λύνει τη σιωπή της. Εις το όνομα μιας κοινωνικής μεταρρύθμισης, με ανύπαρκτες πολιτικές ελευθερίες διαπράττονται εγκλήματα, υποκινούμενα από τη βαθιά διαφθορά και τους δαιδαλώδεις, γραφειοκρατικούς μηχανισμούς του επίσημου κράτους. Η διαβόητη, κρατική οργάνωση «Στάζι», αποκαλύπτεται πως χρησιμοποίησε ένα ευρύτατο δείγμα του κοινωνικού ιστού για να εφαρμόσει πειραματικές μεθόδους και νέα σκευάσματα ή ψυχοτρόπες ουσίες. Οι φιλόδοξοι ιατροί των νοσοκομειακών ιδρυμάτων, αποβλέποντας στη γρήγορη ανέλιξή τους αποδείχτηκαν οι πλέον πιστοί εκφραστές των καθεστώτων. Υψηλά, διευθυντικά στελέχη αναλάμβαναν να εφαρμόσουν τις νέες, ψυχαναγκαστικές μεθόδους με αντάλλαγμα μια ευνοϊκή εξέλιξη στο δικό τους «αμερικανό όνειρο». Τα στοιχεία μιλούν για ανεξιχνίαστους θανάτους, ανθρώπων νεαρής κυρίως ηλικίας, οι οποίοι θυσιάστηκαν στον πειραματισμό των επίσημων, όσο και σκοτεινών αρχών της Ανατολικής Γερμανίας.
Έπειτα από τόσες δεκαετίες απόλυτης σιωπής, η κοινή γνώμη παραμένει εμβρόντητη εμπρός στις αποκαλύψεις. Νέα παιδιά, με όνειρα για μια διαφορετική, κοινωνική πραγματικότητα, σκοτώνονται από τους αδελφούς τους. Είναι αναμενόμενο να μην προκληθούν σημαντικές αντιδράσεις για τούτες τις αποκαλύψεις. Ο κόσμος άλλωστε έχει γίνει μάρτυρας σκληρότατων καταστάσεων που ξεπέρασαν τη φαντασία του. Εκείνοι που έχασαν αγαπημένα πρόσωπα δικαιώνονται. Οι νεκροί ποτέ. Μια ολόκληρη εποχή, αποδεικνύει πια τη στρεβλή της στόχευση. Ο άνθρωπος ποτέ δεν αναδείχτηκε στο επίκεντρο των αναζητήσεων. Και ίσως για τούτο αποχώρησε από τα πάτρια εδάφη με την αγωνία ενός δραπέτη που επιτέλους αποχωρίζεται τα δεινά μιας επώδυνης φυλακής. Ίσως για τούτο να επήλθε κάποτε η τραγική κατάρρευση των συμβόλων. Η δημοσιοποίηση τέτοιων πληροφοριών πάντα θα φοβίζει.
Στις μέρες μας νέοι τρόποι χειραγώγησης των μαζών χρησιμοποιούνται από τους κρατούντες. Ο φιλελευθερισμός δείχνει τα δόντια του. Η σκέψη του γράφοντος ταξιδεύει προς την αρχέγονη, αφρικανική ήπειρο. Φαντάζεται κανείς την απελπισία που θα εγείρει η αποκάλυψη ύστερα από χρόνια των μεθόδων που χρησιμοποίησαν κατά αναλογία οι δυτικοί αποικιοκράτες, για να καθοδηγήσουν τις μάζες. Ο υποσιτισμός που σήμερα αποδίδεται σε φυσικές και κλιματολογικές μεταβολές, ίσως είναι ένας τρόπος καθορισμού πολιτικών και πρακτικών. Οι ασθένειες που αφθονούν στην Αφρική, ίσως να αποτελούν έναν επώδυνο τρόπο για τη μείωση του πληθυσμού, καθώς απαιτούν οι παγκόσμιοι συσχετισμοί.
Η ανάδειξη στοιχείων που αφορούν το χθες, επαναφέρει το ερώτημα. Υπάρχει τρόπος να διατηρηθεί αλώβητη η ελευθερία του ανθρώπου; Η γνώση του παρελθόντος δεν συνεπάγεται κάποια κατάφαση. Τώρα οι καιροί είναι άγριοι και οι φωτιές ξεπηδούν παντού. Από όλα τα αναρίθμητα χαλάσματα του κόσμου. Η ιστορική γνώση κρίνεται ανεπαρκής.
