Share this
Twitter
Myspace
Digg
Yahoo
Googlize this
Facebook
Wikio
Print
E-mail
στη διαφορετικότητα υπάρχει ομορφιά,
υπάρχει και δύναμη..
«Είναι καιρός οι γονείς να διδάξουν στους νέους ανθρώπους από νωρίς πως στη διαφορετικότητα υπάρχει ομορφιά, υπάρχει και δύναμη», σχολίασε κάποτε η Μάγια Αγγέλου, η αφροαμερικανίδα ποιήτρια με το πολύπλευρο κοινωνικό και συγγραφικό έργο. Η δήλωση αυτή, προερχόμενη από έναν άνθρωπο που δοκίμασε τη βαναυσότητα ως προς τη διαφορετικότητα του χρώματος και της κουλτούρας εμπεριέχει μια αναντίρρητη αλήθεια.
Και όμως, ακόμα και σε εκείνους που πολέμησαν κάποτε για να υπερασπίσουν τη διαφορετικότητά τους, η έννοια αυτή παραμένει μια άγνωστη, κοινωνική παράμετρος. Απόδειξη συνιστά η απόφαση της κυβέρνησης της Ζιμπάμπουε να καταστήσει ένα συνταγματικό καθεστώς που δεν θα προβλέπει όμως κανένα δικαίωμα για τους ομοφυλλόφιλους γηγενείς. Η ανάγκη για μια ρεαλιστική και επίκαιρη, συνταγματική αναθεώρηση φαίνεται πως δεν έχει εμπεδωθεί από τους αξιωματούχους αυτής της πολύπαθης, αφρικανικής χώρας.
Ο πρόεδρος Μουγκάμπε, ασκώντας τη διακυβέρνησή του κάτω από έντονο καθεστώς αμφισβήτησης και εκφοβισμού απέναντι σε εναλλακτικές, πολιτικές τάσεις, δεν αφήνει περιθώρια για μια πιο μετριοπαθή στάση απέναντι σε συγκεκριμένα, κοινωνικά στρώματα. «Γουρούνια» και «σκυλιά» συνιστούν τους χαρακτηρισμούς που εξαπολύει ο Μουγκάμπε προς τους ομοφυλλόφιλους της χώρας.
Ακολουθώντας τη συνήθεια και άλλων αφρικανών προέδρων που με την πολιτική τους δημιουργούν νέα περιθώρια μέσα σε μια ήδη, περιθωριοποιημένη κοινωνία, αποδεικνύει με τον πιο έκδηλο τρόπο τις παρωχημένες απόψεις που διέππουν τις κυβερνητικές πρακτικές.
Ο εκμοντερνισμός που κάποτε ευαγγελίστηκαν οι σημερινοί πρόεδροι των αφρικανικών χωρών, όχι μόνο δεν εφαρμόστηκε μα στην πράξη φαίνεται πως δεν υφίσταται ούτε η πρόθεση για μια τέτοια κατεύθυνση. Ήδη ορισμένοι από τους πιο δραστήριους εκπροσώπους της ομοφυλλοφιλικής κοινότητας της χώρας, αντιμετωπίζουν βαριές κατηγορίες με αφορμή τη σεξουαλική ταυτότητά τους.
Σε μια χώρα όπου η φτώχεια μαστίζει το σύνολο του πληθυσμού και όπου η γη παραμένει στα χέρια των λίγων γηγενών, κατά τα πρότυπα των απερχόμενων δυτικών, η δημιουργία νέων κοινωνικών αποκλεισμών μόνο ως μια θετική εξέλιξη δεν μπορεί να περιγραφεί.
Η Ζιμπάμπουε, όπως και όλες οι χώρες της κεντρικής και νότιας Αφρικής, δοκιμάζουν ακόμα τους πειραματισμούς ανθρώπων που κάποτε πολέμησαν για την ελευθερία αλλά σύντομα λησμόνησαν τα συνθήματα και έγιναν οι ίδιοι, αποτυχημένοι μιμητές επώδυνων πρακτικών.
